Chudzyński (Chudziński) x Pruska.

[Titas]

Dzień dobry.
Proszę o pomoc i wskazówki dotyczące poszukiwań moich przodków i oczywiście ich przodków też. Wątek ten częściowo nałożył się na post pani Dominiki Rakowieckiej "Pruscy h. Leliwa i Prawdzic".
Pragnę umiejscowić moich przodków, małżeństwo: Roch Chudzyński (Chudziński) i Elżbieta Pruska. Dodam od razu, że obie formy nazwiska Chudzyński i Chudziński występują właściwie naprzemiennie, często na sąsiadujących ze sobą wpisach a incydentalnie również obie formy przez "H".

Jedynym punktem odniesienia do tych poszukiwań jest ślub ich syna Franciszka Chudzińskiego (Chudzyńskiego) z Katarzyną Jaworską (1805 r. - parafia panny młodej Graboszewo - o jej rodzicach pisałem wcześniej). Franciszek lat 24 (ur. 1781 r.) jest tam opisany jako ekonom ze wsi Zielniki, później pracował też we wsi Myszki. W zapisie jako jeden ze świadków występuje Ignacy Chudziński, brat nowożeńca. Nie wiem gdzie się urodził Franciszek. Zmarł pomiędzy 1814 a 1824 r. - być może w Pyzdrach w roku 1817 (nr 101) ale wiek tego zmarłego trochę nie pasuje:
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/en/ ... stka_cur=4
O wspomnianym bracie występuje właściwie jedna poza powyższą informacja (Teki Dworzaczka) a i tu brak pewności czy idzie o tę samą osobę:
46660 (Mieszkowo)
1794.9/II. (M.) N. Ignacy Chudzyński adultus z miasta Pyzdry x N. Joanna Malechowska v. adulta z par. tut. -- G. Ignacy M., M. Joachim Herstopski etc.

O rodzicach nie wiem nic. Nie mam pojęcia, z których Pruskich jest Elżbieta. Dodam, że współcześnie im występuje małżeństwo Piotra i Zofii (Kurów, parafia Grabienice), noszące identyczne nazwiska. Nie wiem czy byli w ogóle z nimi rodziną. Związki pomiędzy tymi dwoma rodzinami noszącymi te nazwiska występują również w miejscowości Zdzychowice w parafii Środa Wielkopolska - wspomniane wyżej Zielniki też w niej się znajdują. Chudzyński/Chudzińscy byli dość zróżnicowani majątkowo, na wskazują wpisy z lustracji majątków gdzie odszukać można zapis o niepiśmiennym świadku lustracji z tym nazwiskiem czy też innym, który dzierżawił ziemię jak chłop i ją własnoręcznie uprawiał.

Na podstawie Tek Dworzaczka można wyprowadzić wniosek, że większość (o ile nie wszyscy) Chudzyńskich/Chudzińskich wywodzi się od Wojciecha (męża Jadwigi Winkler), który pod koniec XVI wieku pełnił w Poznaniu funkcję "procuratora" a później pisarza grodzkiego poznańskiego. Dodam, iż został on "adoptowany" do stanu szlacheckiego poprzez jakiś związek z jednym z sędziów poznańskich. Sporo szukałem na ten temat i znalazłem dość ciekawą i zabawną informację, iż adopcja odbyła się do herbu Ostoja ale Wojciech, nie wiadomo dlaczego, posługiwał się herbem Cholewa. Oba są graficznie dość podobne a że nie zapisałem źródła tej informacji (wiedzy w tym zakresie też nie posiadam) to nie mogę stwierdzić ile w niej prawdy.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Cholewa_(herb_szlachecki)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki)

Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[Titas]

Powyżej przytoczyłem anegdotę związaną z herbem Chudzyńskich/Chudzińskich. Poszukując Pruskich znalazłem w Tekach Dworzaczka bardzo ciekawą historię o jednym z Pruskich (nic nie wskazuje na to, że ze mną spokrewnionym):

25522 (Poznań - O.O.Reformaci)
1769. Żyd, którego ojciec był kiedyś komisarzem ks. Radziwiłła w stwie człuchow. gdy wpadł w niełaskę, uszedł syn jego do Amsterdamu, widząc ojca skaz. na karę śmierci oddał się stud. teolog. hebrajsk. odwiedzał żydów w WPolsce, tłomacząc iż już przyszedł obiecany Mesjasz. Jadąc z Pozn. do Wrześni, wstąpił do prob. kostrzyń., dziekana, a ten go zawiózł do OO. Ref. Pozn. tu krztałcił się w wierze, ochrzcz. w kat. pozn. 11/11. Jan Marcin Pruski

Nowy Pruski chrzest przeżył na co wskazuje informacja o jego zaślubinach:
8193 (Murowana Goślina)
1770.12/II. Sław. Marcin Pruski neofita z m. Chwaliszewa x Kat. Jawroska

Przypuszczam, że "Jawroska" to może być "Jaworska" (czyli nazwisko z tej samej linii mojego drzewa genealogicznego co Elżbieta Pruska).

Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[Titas]

Dzień dobry.
Postanowiłem się przypomnieć z moimi poszukiwaniami poprzez dodanie kilku informacji.
Jak napisałem, współcześnie do moich przodków Rocha Chudzyńskiego/Chudzińskiego i Elżbiety Pruskiej i na właściwie tym samym terenie żyło małżeństwo Piotra Chudzyńskiego/Chudzińskiego i Zofii Pruskiej. Nie wiem czy byli spokrewnieni z moim przodkami. Natomiast udało mi się zebrać o nich trochę informacji.
Zofia Pruska - urodzona przed 1738 r. była córką Antoniego Pruskiego (zabitego we Wrześni w 1737 r., pochowanego w parafii Jarząbkowo a co mogło mieć związek z wcześniejszym zabójstwem Franciszka Kurowskiego) oraz Marianny Paprockiej (córki Mikołaja i Teresy Cywińskiej). Nie wiem też czy ci Pruscy mieli coś wspólnego z Pruskimi h. Leliwa natomiast jakieś relacje między nimi występowały gdyż sprawa wraca do wspominanych (w innym wątku dotyczącym Pruskich) Zdzychowic (Teki Dworzaczka): Mikołaj, mąż Teresy Cywińskiej, córki Stanisława i Anny Noskowskiej, wraz z tą żona w r. 1715 wydzierżawił na rok część Zdzychowic od małżonków, Macieja Wyganowskiego i Katarzyny Kędzierzyńskiej.
Piotr Chudzyński/Chudziński - ślubował z Zofią Pruską w 1760 w parafii Grabienice, zamieszkiwali we wsi Kurowo. W tejże parafii rodzą im się także dzieci (1760-1766). Nie wiem czy mieszkali gdzieś później i gdzie. W parafii Grabienice umierają inni Chudzyńscy/Chudzińscy - w tym Chryzostom (1806 r., ok. 75 lat), który pozostawił po sobie sukcesję znajdującą się:
Księga grodzka Konin nr086 r.1784-1787, karta 279.
Nie mogę odszukać tej księgi w internecie choć niby jest dostępna, np. w Tekach Dworzaczka. Nie wiem czy znajdę tam coś dotyczącego moich przodków ale spróbować muszę. Mam więc pytanie czy ktoś z Państwa ma dostęp do tej księgi i w ogóle poza archiwami jest możliwy ?
Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[miroslawa]

Chudzyńscy i Pruscy
„ Testamenty szlacheckie z ksiąg grodzkich wielkopolskich z lat 1681-1700” wydał Paweł Klint -2015r.

Zdaję sobie sprawę, że to są lata wcześniejsze, imiona podobne , ale „ lepszy rydz niż nic” W tym zakresie lat już więcej testamentów tej rodziny nie, ma

Testament Jadwigi z Pruskich wdowy po Samuelu Roli Bratuskim 93/ 1689 rok
Jadwiga +1689 roku, córka Hieronima Pruskiego i Zofii z Gądkowskich . Przed 1647 rokiem wyszła za mąż za Samuela Rolę Bratuskiego +1672/76, syna Wojciecha i Jadwigi z Mierzewskich.
Z małżeństwa tego urodziły się dzieci: Florian *1651 i Andrzej +1676 roku obaj za pewne zmarli w młodości oraz córki; Marianna -żona Aleksandra Białęskiego , Ewa – żona Krzysztofa Skarżyńskiego , Agnieszka- żona 1v Walentego Raczyńskiego. 2v. Jana Franciszka Jerzykowskiego pisarza grodzkiego kościańskiego, Zofia- żona Józefa Gorzyckiego i Katarzyna – żona Karola Chudzyńskiego *
*Karol Chudzyński syn Wojciecha i Marianny z Naramowskich żona Bratuska Katarzyna, zięć Jadwigi Pruskiej.
1689r- Anna z Chudzyńskich żona Mikołaja Kunińskiego córka Wojciecha Chudzyńskiego pisarza grodzkiego poznańskiego. Testament Anny z Kunińskich 91/1689r
1695r- Władysław Skoraszewski syn Wojciecha i Anny z Chudzińskich. Testament Stanisława Sarnowskiego 155/1695.

Testament Jana Pruskiego 28/ z około 1682 roku
Jan Pruski + około 1682roku syn Hieronima. Przed rokiem 1649 poślubił 1v Magdaleną Żółtowską + po 1670roku, a w1670/74 – 2v Jadwigę +po 1700 roku córkę Piotra Malczewskiego.
Z pierwszego małżeństwa miał synów: Wawrzyńca, Stanisława i Kazimierza, z drugiego córkę Mariannę
Marcin Pruski – syn Hieronima właściciel wsi Bonowo w powiecie kaliskim brat testora.
Jan Pruski – syn Stanisława i Anny ze Stawiskich , bratanek testora
Jadwiga Pruska +1695r , póżniej żona N. Krzyżanowskiego

Pozdrawiam,
Mirosława Giera

[Titas]

Serdecznie dziękuję pani Mirosławo.
Publikacji tej nie znałem (przed chwilą zamówiłem w bibliotece). Informacje te są dla mnie bardzo interesujące. Mogą nieść ze sobą wzmianki dotyczące miejsc zamieszkania tych rodzin a to może mnie naprowadzić na ich trop już w XVIII wieku.
Po raz kolejny widać matrymonialne powiązania Chudzyńskich/Chudzińskich i Pruskich.
Raz jeszcze dziękuję i pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[Titas]

Dobry wieczór.

Raz jeszcze zebrałem wyniki poszukiwań i wychodzi mi rzecz dość nieoczekiwana.
Poszukiwałem dotychczas Franciszka Chudzyńskiego/Chudzińskiego s. Rocha i Elżbiety Pruskiej. Z zapisu jego ślubu wynika, iż miał brata Ignacego. Zakładałem, iż skoro dane rodziców panny młodej się potwierdzają w innych metrykach to powinny i pana młodego. Oczywiście ślub miał miejsce w parafii panny młodej. Dotychczas śladu po Rochu i Elżbiecie Pruskiej nie znalazłem.

Zacząłem natomiast przyglądać się wcześniej opisanym Piotrowi Chudzyńskiemu/Chudzińskiemu i Zofii Pruskiej. Po pierwsze w 1763 r. w Kurowie (parafia Grabienice) rodzi się im Ignacy. Po drugie w Zdzychowicach (nie raz tu wzmiankowanych, par. Środa Wielkopolska) pod sam koniec 1777 r. rodzi się Franciszek Serafin, syn tychże Piotra Chudzyńskiego i Zofii. Tak jak pisałem mój Franciszek w akcie swojego ślubu z 1805 r. określany jest jako ekonom ze wsi Zielniki w parafii Środa Wielkopolska. Wiek mniej więcej pasuje (wg aktu ślubu winien urodzić się 1781 r. ale wg zapisów dotyczących urodzenia jego dzieci, wieku mu jakoś przybywało).

Tak jak pisałem wcześniej - nie mam doświadczenia i wyczucia też w poszukiwaniach rodzin szlacheckich. Nie wiem więc czy taka pomyłka mogła zajść, biorąc także pod uwagę, że ślub miał miejsce w Graboszewie a Franciszek pochodził z parafii znajdującej się w odległości ok. 40 km.

Serdecznie proszę o wskazów i wszelkie uwagi.
Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[miroslawa]

Panie Leszku- na podstawie jakich akt dotarł Pan do XVIII w.?
Czy mógłby Pan przedstawić swoich przodków z bliższych pokoleń, bo za bardzo nie wiem w jakich rejonach ich szukać.
Znalazłam np.
USC Garzyn 1895/19 zgon Elżbiety Chudzińskiej ( 85 lat) z domu Krzywiak ( Marek Krzywiak x Franciszka Musielak z Pawłowic) mężem jej był Franciszek Chudziński
oraz w Żytowiecku odnotowano w 1800r Rocha Chudzińskiego z Barbarą Cichowiczową jako chrzestnych Teophili u Szymona Kubiaczyka i Katarzyny.
Na terenach ponieckich dość często są odnotowane nazwiska Chudziński jak i Pruski ( Krobia). Czy Pan już je sprawdzał?
Roch to bardzo charakterystyczne imię występujące także w mojej rodzinie.

Pozdrawiam,
Mirosława Giera

[Titas]

Dobry wieczór.
Pani Mirosławo, wszystko co wiem opisałem w pierwszym poście.
Punktem wyjścia do poszukiwań jest akt ślubu z 1805 roku Franciszka Chudzińskiego (lat 24, ekonom z Zielnik) i Katarzyny Jaworskiej w parafii Graboszewo. W tym temacie poszukuję rodziców i rodziny pana młodego (w innych, które zamieściłem, rodziny panny młodej), wymienionych w akcie ślubu Rocha Chudzyńskiego/Chudzińskiego (wiem, że to ciągłe stosowanie obu nazwisk wygląda na natręctwo ale rzeczywiście były one stosowane naprzemiennie) i Elżbiety Pruskiej. Na tychże rodziców nigdzie poza tym dokumentem nie trafiłem. Nowożeniec Franciszek umiera przed 1826 rokiem (być może w 1817 roku w Pyzdrach; w pierwszym poście napisałem błędnie, że przed 1824 r.) a wdowa po nim wychodzi za mąż w 1826 roku za ekonoma Mikołaja Kucharskiego w parafii Ostrowite (Kapitularne). Z tym też rejonem (Ostrowite, Złotków, Orchowo, Wilczyn, Giewartów) związane są późniejsze dzieje ich dzieci.

Wszelkie sugestie, którymi dysponuję opisywałem, mając świadomość, że mogą sprawę zaciemnić czy od niej odstręczyć czytelników. Wiem, że tych informacji jest niewiele. Staram się wykorzystać wszelkie przesłanki, połączyć je. To chyba nic niezwykłego a całkiem normalnego, że przedstawiam wszystko co mam a nie piszę "poszukajcie mi". Zdaję sobie sprawę, że czytanie praktycznie samych dywagacji jest kiepską rozrywką tak jak i wypisywanie ich dla mnie samego. Szukam jednak i z tego powodu to robię. Biorę pod uwagę to, że być może na to ogłoszenie odpowie ktoś za kilka lat a być może w ogóle. Sprawie trzeba dać szansę.

Chętnie się podzielę informacjami dotyczącymi moich przodków, tymi nawet całkiem współczesnymi a nawet o sobie. Jestem jednak przekonany, że absolutnie nikogo nie zainteresuje to czym zajmowali się moi dziadkowie, rodzice czy nawet ja sam. Obiektywnie nuda.

Dziękuję za informacje dotyczące parafii Krobia i Żytowiecko. To jest teren, którego nie brałem dotychczas pod uwagę.

Dziękuję i pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[miroslawa]

Panie Leszku dziękuję za podzielenie się swoimi informacjami.
ponieważ w moim badaniu DNA występują aż cztery nazwiska:
Jaworski, Pruski, Kucharski i Winkler wymienione
przez Pana w wątkach oprócz Chudzińskiego, których nie ma w moich
analizach papierowych. Jestem szczególnie zainteresowana Teresą Pruską/ Proską,
która wyszła za Stanisława Niepokojczyckiego okolice Bydgoszczy w I poł XIXw,
których śladu w metrykach bezskutecznie poszukuję.
W razie jakby Pan gdzieś spotkał (przy okazji) te osoby bardzo
proszę o kontakt.

Dziadkowie moi pochodzą z terenów ponieckich. Ponieważ są
to bardzo trudne genealogicznie tereny dopiero badanie DNA
rozświetliło mi co nieco skomplikowaną ich strukturę.
Przyczyniły się ku temu także badania DNA wykonane
przez rodzinę jak i kolegów z forum.

Mam nadzieję, że uda się Panu "metrykowo" powiązać wszystkie występujące
w pańskich analizach nazwiska.

Pozdrawiam,
Mirosława Giera

[Titas]

Dzień dobry.
Tak jak napisałem na samym początku protoplastą szlacheckiej linii Chudzyńskich/Chudzińskich był Wojciech z Poznania (uchwytny pod koniec XVI w.), żonaty z Jadwigą Winkler. W metrykach z Pyzdr z przełomu XVIII/XIX w. występują Winklerowie (już szlachta), przy metrykach których pojawiają się Chudzyńscy. To dość zastanawiające bo (o ile nie jest to czysty przypadek co jest bardzo prawdopodobne) wskazywałoby na związki tych rodzin na przestrzeni 200 lat.
Zaskakująca ta zbieżność aż 4 nazwisk. Pruscy (poza Wielkopolską) występują też na terenie Kujaw, w indeksach z Izbicy Kujawskiej (są na Genetece). Kucharskich trzeba chyba wiązać z miejscowościami Kuchary Kościelne lub Borowe (chyba leżą w dwóch różnych parafiach). Jaworskich szukam z nie mniejszymi kłopotami co i tu opisywaną linię.
Na razie poprzez wyniki DNA udało mi się powiązać genealogicznie tylko nowych krewnych ze strony matki mojego ojca (linia, której tu poszukuje wywodzi się ze strony mojej mamy). Każdego dnia jednak liczę na nowe odkrycia genetyczne i genealogiczne, na każde nowe.
Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[miroslawa]

Dobry wieczór
Ponieważ moje pokrewieństwo z rodzinami Jaworski, Kucharski, Winkler jest niewielkie
oraz nie występuje w moim " papierowym drzewie" jak również nie występuje
nazwisko Chudziński myślę, że moje powiązanie z pańską rodziną jest od strony
mojej praprababki Apolonii Chuda z Żytowiecka.
Wyszła ona w 1873r za mąż za Wojciecha Musiała( powiązanego genetycznie z Grzegorzem Adamczakiem)

W 1876 roku urodził się tej parze syn Franciszek Musiał,
który w 1899r ożenił się z Anną Fiszer moją prababką.
Z tego związku urodziła się moja babcia Anna.

Anna Fiszer miała siostrę Teresę odnotowaną jako Pruska - wyszła za Stanisława Niepokojczyckiego
których śladu poszukuję. Myślę, że moje wyższy stopień pokrewieństwa dotyczy innych " Pruskich"

Nie analizowałam rodziny Chudych z Żytowiecka.

Pozdrawiam,
Mirosława Giera.

[Titas]

Dzień dobry.
Nazwisko Chudy występuje również wśród moich przodków w parafii Królików, w pierwszej połowie XIX w. Jedyna w pełni ustalona to Katarzyna Chudy, córka Stanisława i Franciszki, urodzona w miejscowości Grabów lub Grabowo.
Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[miroslawa]

Dobry Wieczór!
Problem polega na tym, że rodzina Chudych ma powiązania
z połową mieszkańców tych terenów.
Nie mam doświadczenia w poszukiwaniach genealogicznych,
ponieważ rodzice pozostawili mi oryginalne akta zgonu moich
dziadków, na których widniały wszystkie dane
moich pradziadków. Jeden dodatkowy oryginalny akt otrzymałam
od dalszej rodziny, dotyczący zgonu mojego pradziadka
Franciszka syna Wojciecha i Apolonii Chuda w ten
sposób udało mi się uzyskać dane moich prapradziadków
z interesującej mnie dzisiaj rodziny.

Moją rolą była tylko analiza poprawności zapisów
i nie sprawdzałam rodziny poza nazwiska
występujące w aktach zgonu, nie sprawdziłam też Chudych
z Żytowiecka co mam w najbliższym czasie uczynić...

W zamian zindeksowałam kilka parafii, ale to inna
" bajka" niż poszukiwanie w tym "zamęcie" konkretnych rodzin.

Pan jako pierwszy poruszył na tym forum problem powiązania
genetycznego z metrykami. Bo on istnieje, a jak na razie
była cisza tak jakby wszystkim się świetnie układało i nikt
nie miał żadnego problemu.
Doprawdy brak odwagi w wyrażaniu swoich myśli, spostrzeżeń etc.
czy też problemy o których się nie mówi?
Panu tej odwagi nie zabrakło za to bardzo dziękuję.

Jak zawsze mówił mój ojciec " co dwie głowy do myślenia, to nie jedna"
Zawsze w " kupie" rażniej. Nasi przodkowie przecież
współpracowali ze sobą, żebyśmy dzisiaj zebrali " plony",
a nie "plewy" tego o co oni z takim trudem i poświęceniem
starali się przekazać swoim potomkom.

Mam kilka wspólnych genów z Pana rodziną i jak tylko
znajdę powiązanie to z pewnością Pana poinformuję.
To jednak wymaga czasu i precyzji, żeby nie wprowadzać
zamieszania i nowych błędów.

Pozdrawiam,
Mirosława Giera

[Titas]

Dzień dobry.
To Pani starała się rozwiązać mój problem genetyczno-genealogicznie. To Pani była odważna a nie ja. Dziękuję za wskazanie kierunku poszukiwań.
Postawiłem tezę co do ewentualnego błędu w zapisach imion rodziców przodka (czyli generalnie tożsamości). Szukam genealogicznie i dochodzą kolejne wskazówki ją wspomagające. Nie doszła ani jedna ją wykluczająca. Sam jestem zaskoczony, że nie pomyślałem o tej ewentualności wcześniej. Oczywiście nie wiem czy kiedykolwiek sprawę uda się rozwiązać.
Dziękuję i pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[miroslawa]

Dzień Dobry.
Przed 1800 rokiem osoba, którą Pan poszukuje mogła mieć inne nazwisko lub mogła być zapisana bez nazwiska.
W tym okresie szukałabym małżeństwa Rocha X x Elżbieta.
Po 1800 roku nadawano nowe nazwiska i ich syn już mógł przyjąć nowe czyli Chudziński.
Imiona są bardzo ważne, bo przecież w wielu rodzinach można zauważyć ich powtarzalność.


Pozdrawiam,
Mirosława Giera

[Andrzej Chudziński]

Dzień dobry! Nazywam się Andriej Chudziński. Przepraszam za słabą polszczyznę z automatycznego tłumaczenia. Nie mówię po polsku. Prowadzę badania genealogiczne dotyczące mojego rodu w linii Chudzińskich, korzystając z materiałów z archiwów rosyjskich, ukraińskich i mołdawskich. W ciągu trzech lat badań zebrałem bogaty materiał i chciałbym podzielić się swoimi odkryciami z innymi członkami rodziny Chudzińskich, zwłaszcza tymi mieszkającymi obecnie w Wielkopolsce: w Poznaniu i Kaliszu. W końcu moja rodzina wywodzi się z XVI-wiecznego Poznania. Chętnie podejmę współpracę w zakresie badań genealogicznych z członkami rodziny Chudzińskich z Poznania oraz z innymi rodzinami (Winklier, Naramowskich, Przysieckich, Koszutskich, Kunińskich, Kurnatowskich, Mieszkowskich), które mają przodków i potomków Chudzińskich.

Jestem potomkiem Wojciecha Chudzińskiego, który żył w latach 1559(?)–1630. Wojciech Chudziński był prawnikiem w Poznaniu i pracował w tamtejszym sądzie, początkowo jako prokurator i adwokat. Od co najmniej 1605 roku został pisarzem miejskim Poznania w sądzie ziemskim szlacheckim, który podlegał królowi polskiemu. W tym czasie Poznań miał dwa sądy. Drugim był poznański sąd miejski, który podlegał burmistrzowi Poznania, który miał własnego pisarza miejskiego. W 1592 roku Wojciech Chudziński otrzymał tytuł szlachecki od króla polskiego Zygmunta III i herb Ostoja. Wcześniej, w 1589 roku, poślubił Jadwigę Winkler, córkę slawietnych Jana i Elżbiety Winklierów. Winklierzy to poznańska rodzina niemieckiego pochodzenia. Wojciech miał trzech synów, których dokładnie zidentyfikowałem na podstawie aktów urodzenia w kościele św. Marii Magdaleny: Jana (urodzonego w 1596 r.), Andrzeja (urodzonego w 1598 r.) i Wojciecha (urodzonego w 1599 r. lub 1602 r.). Miał również cztery córki: Dorotę (urodzoną w 1590 r.), Annę (urodzoną w 1593 r.), Katarzynę (urodzoną w 1600 r.) i Elżbietę (urodzoną w 1605 r.). Źródłami tych informacji są polska strona internetowa „Genetika” oraz katalog akt sądowych województwa wielkopolskiego dr. Dworzeczka. W archiwum Dworzeczka znalazłem ponad 200 akt z XVI, XVII i XVIII wieku, w których wspomina się o rodzinie Chudzińskich.

[Andrzej Chudziński]

Na podstawie Tek Dworzaczka można wyprowadzić wniosek, że większość (o ile nie wszyscy) Chudzyńskich/Chudzińskich wywodzi się od Wojciecha (męża Jadwigi Winkler), który pod koniec XVI wieku pełnił w Poznaniu funkcję "procuratora" a później pisarza grodzkiego poznańskiego. Dodam, iż został on "adoptowany" do stanu szlacheckiego poprzez jakiś związek z jednym z sędziów poznańskich. Sporo szukałem na ten temat i znalazłem dość ciekawą i zabawną informację, iż adopcja odbyła się do herbu Ostoja ale Wojciech, nie wiadomo dlaczego, posługiwał się herbem Cholewa. Oba są graficznie dość podobne a że nie zapisałem źródła tej informacji (wiedzy w tym zakresie też nie posiadam) to nie mogę stwierdzić ile w niej prawdy.

Dzień dobry, Panie Leszku.
Przeczytałem Pańskie posty o rodzinie Chudzińskich z Wielkopolski w XVIII wieku. Z tego, co rozumiem, sugeruje Pan, że Pańscy przodkowie wywodzą się od Wojciecha Chudzińskiego, urzędnika miejskiego Poznania, który żył mniej więcej w latach 1559–1630.
Jestem potomkiem Wojciecha Chudzińskiego, ale moje badania genealogiczne idą w przeciwnym kierunku: od przodka do jego potomków. Udało mi się ustalić własny łańcuch przodków sięgający aż do Wojciecha Chudzińskiego. Przesuwam się w górę drzewa genealogicznego od mojego przodka, Wojciecha Chudzińskiego, w nadziei, że dowiem się więcej o krewnych moich przodków Chudzińskich, którzy mieszkali w Polsce. Ponieważ uzyskałem liczne dokumenty archiwalne dotyczące historii rodziny Chudzińskich, mogę odpowiedzieć na niektóre pytania dotyczące Chudzińskich, które Pan zadał w tym wątku.

Pochodzenie Chudzińskich w Wielkopolsce

Tutaj obraz jest bardziej złożony niż założenie, że wszyscy Chudzińscy z Wielkopolski pochodzą od Wojciecha Chudzińskiego, urzędnika miejskiego Poznania.

Odkryłem, że w XVI i XVII wieku kilka poznańskich rodzin mieszczańskich o przydomku Chudy/Chudi otrzymało nazwisko Chudzicki. A na początku XVIII wieku w co najmniej 10 wsiach w województwie poznańskim i kaliskim chłopi o przydomku Chudy/Chudi otrzymali nazwisko Chudzicki. I wszystkie te osoby nie są ze sobą spokrewnione. Pod koniec XVIII wieku wiele z tych rodzin zmieniło nazwisko z Chudzicki na Chudziński. Żadna z nich nie jest potomkiem Wojciecha Chudzińskiego, urzędnika miejskiego Poznania. Ich nazwisko powstało niezależnie od nazwiska Wojciecha.

W Polsce istniały tylko dwie rodziny szlacheckie o nazwisku Chudziński. Te dwie rodziny nie są ze sobą spokrewnione. Noszą to samo nazwisko. Są Chudzińskimi herbu Ostoja, potomkami Wojciecha Chudzińskiego, pisarza miejskiego Poznania. I Chudzińskimi herbu Cholewa. To bardzo stara i liczna rodzina szlachecka. Seweryn Uruski zna pierwszą pisemną wzmiankę o nich z 1415 roku. Pochodzą z Płocka. Ich majątek, Chudzyna, znajdował się niedaleko Płocka. Stąd pochodzi ich nazwisko. Nie są spokrewnieni z Chudzińskimi herbu Ostoja i nie noszą nawet tego samego nazwiska. Ich nazwisko poprawnie zapisuje się jako Chudzyński. Chociaż zawsze zapisywano je jako Chudziński. To jest powód zamieszania, o którym Pan wspomina, dotyczącego pisowni nazwiska Chudziński/Chudzyński.

Wojciech Chudziński, mimo że w przywileju królewskim Zygmunta III jego nazwisko pisane było jako Chudziński, w Poznaniu w XVI i XVII wieku często zapisywano go jako Chudzynski. To czyni go podobnym do Chudzynskich z Płocka, którzy również mieszkali w Poznaniu w tym czasie (na przykład w 1596 roku i później). W Poznaniu również pisano ich jako Chudzińscy.

Kasper Niesiecki pomylił się co do Chudzińskich! Historia o pomyłce Chudzińskich w herbach Ostoja i Cholew pochodzi z tomu 4 herbarza Kaspra Niesieckiego.

To nie Chudzińscy pomylili się co do herbów, ale sam Kasper Niesiecki. Potomkowie Wojciecha Chudzińskiego zawsze wiedzieli, że posiadają herb Ostoja! Bo przywilej królewski o takiej treści zawsze był w ich rodzinie. A teraz ja też go mam! Uzyskałem go (jego tłumaczenie z łaciny na rosyjski z 1843 roku) z rosyjskiego archiwum. I oczywiście sam Wojciech wiedział, że nosił herb Ostoja! Był człowiekiem wysoce wykształconym, biegle władającym łaciną. Studiował prawo na kilku europejskich uniwersytetach. Adam Boniecki, najbardziej uznany historyk polskiej szlachty, nie miał w tej kwestii wątpliwości. Znalazł wzmiankę o przywileju królewskim rodziny Chudzińskich z herbem Ostoja w archiwum warszawskim i zamieścił jego dane archiwalne w tomie II swojego herbarza.

Jednak szlachta Chudzińska z Wielkopolski w XVII wieku miała problem z identyfikacją. Ponieważ ich nazwisko jest zapisywane w dokumentach raz jako Chudziński, raz jako Chudzyński, nie zawsze jest jasne, o której rodzinie Chudzińskich jest mowa: o herbu Ostoja, czy o herbu Cholewa? Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że województwo płockie przez pewien czas w XVII wieku było częścią Wielkopolski.

[Andrzej Chudziński]

Kontynuuję. Pochodzenie samego Wojciecha Chudzińskiego, od około 1559 do 1630 roku, wciąż pozostaje dla mnie wielką tajemnicą. Wiele jest w nim niejasnego! Po raz pierwszy pojawia się w poznańskich dokumentach sądowych (archiwum Dwořecka) w 1588 roku, już jako prawnik i pod szlacheckim nazwiskiem Chudziński. W 1589 roku pojawia się w tej samej roli w księgach metrykalnych kościoła św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Jest to zapis jego małżeństwa z Jadwigą Winkler, córką Jana Winklera, burmistrza i radnego miasta Poznania. Wojciech został nobilitowany na sejmie królewskim w Warszawie 12 października 1592 roku. Jak to możliwe, że już w 1588 roku został wymieniony w poznańskich dokumentach pod szlacheckim nazwiskiem Chudziński, nie pojmuję. Chyba że sam, jako pisarz miejski Poznania, przepisał wówczas wszystkie te dokumenty, skoro spisał wszystkie akty sądowe Sądu Okręgowego Poznańskiego z lat 1605–1630. Ale jak mógł przepisać rejestr kościoła św. Marii Magdaleny?

W Poznaniu w latach 80. XVI wieku istniało kilka rodzin mieszczańskich o przydomku Chudy/Hudy. Nie znalazłem jednak żadnego związku między tymi rodzinami a Wojciechem Chudzińskim w rejestrze kościoła św. Marii Magdaleny.

W dokumencie szlacheckim Wojciecha Chudzińskiego, król polski Zygmunt III wspomina o wielkiej wiedzy Wojciecha i o tym, że zdobył wykształcenie prawnicze w kilku miejscach w Europie. To bardzo zagadkowa informacja! Bo jeśli Wojciech Chudziński pochodził z nisko urodzonych rodziców, jak również król Zygmunt III zapisał w swoim dokumencie, to skąd Wojciech Chudziński wziął pieniądze na kosztowne studia prawnicze na różnych europejskich uniwersytetach w XVI wieku?

Wszystko to wskazuje, że Wojciech Chudziński wcale nie pochodził z biednej rodziny. Wszakże po otrzymaniu nobilitacji w 1592 roku, już w 1595 roku zaczął skupować wsie w województwie poznańskim. Do lat 20. XVII wieku nabył ich około 19. Opieram się jedynie na dokumentach, które znalazłem w archiwum Dwořeček. Zaskakujące jest, że w karcie Zygmunta III nie ma wzmianki o nadaniu przez króla Polski dóbr nowo nobilitowanemu Wojciechowi Chudzińskiemu. Wojciech otrzymał nobilitację w 1592 roku, nie otrzymując od króla żadnej ziemi. To bardzo dziwne!

Ale rodzina, z której pochodził Wojciech Chudziński, i dlaczego przyjął nazwisko Chudziń, wciąż pozostają niejasne.
Mam romantyczną teorię, że Wojciech Chudziński może być nieślubnym synem Jana Gajewskiego, prezesa sądu poznańskiego. Wskazują na to liczne fakty biograficzne, zarówno samego Wojciecha Chudzińskiego, jak i Jana Gajewskiego, a także syna Jana Gajewskiego, również Wojciecha. Jan Gajewski był jednym z największych magnatów ówczesnej Wielkopolski. Był też blisko związany z królem polskim, Zygmuntem III. Zygmunt Waza został królem Polski w 1588 roku dzięki pomocy Jana Gajewskiego, marszałka sejmu, który wybrał Zygmunta III na króla. Następnie Jan Gajewski, w ramach misji dyplomatycznej, pośredniczył w konflikcie między Zygmuntem Wazą a drugim królem Polski, Maksymilianem Habsburgiem.

Wojciech Chudziński był bardzo blisko związany z Janem Gajewskim, który pod względem wieku idealnie pasował do swojego ojca. Wojciech Chudziński był współpracownikiem Jana Gajewskiego. Wojciech pracował w Sądzie Okręgowym Poznańskim co najmniej od 1588 roku, któremu przewodniczył Jan Gajewski. To Jan Gajewski polecił Wojciecha Chudzińskiego królowi Zygmuntowi i ponad 60 senatorom polskim na sejmie warszawskim w październiku 1592 roku jako godnego dziedzicznego szlachty. Ponadto Jan Gajewski wyraził chęć przyjęcia Wojciecha Chudzińskiego do herbu Ostoja. W przywileju szlacheckim Chudzińskich król Zygmunt III zaznacza, że ​​Jan Gajewski jest przywódcą całej szlachty rodu Ostoja. Może zatem wprowadzać do niego nowych szlachciców.

Nie rozumiem, jak Wojciech Chudziński, człowiek niskiego pochodzenia, zasłużył na tak wielki patronat Jana Gajewskiego? To nasuwa mi podejrzenie, że jest on nieślubnym synem Jana Gajewskiego. Podejrzenie to jest szczególnie wzmocnione przez badanie biografii Jana Gajewskiego i jego jedynego prawowitego syna, Wojciecha Gajewskiego. Gdzie obaj studiowali i jakie wykształcenie otrzymali? Dokładnie w tym samym miejscu i w tym samym miejscu co Wojciech Chudziński! A co najważniejsze, Jan Gajewski był właśnie tym człowiekiem, który mógł, a co ważniejsze, chciał, opłacić kosztowne studia prawnicze swojego syna na różnych europejskich uniwersytetach pod koniec XVI wieku. Bo właśnie to zrobił dla swojego prawowitego syna, Wojciecha Gajewskiego. Studiował prawo i filozofię przez około 7 lat na różnych uniwersytetach w Niemczech i Włoszech.

[Andrzej Chudziński]

Piotr Chudzyński/Chudziński - ślubował z Zofią Pruską w 1760 w parafii Grabienice, zamieszkiwali we wsi Kurowo. W tejże parafii rodzą im się także dzieci (1760-1766). Nie wiem czy mieszkali gdzieś później i gdzie. W parafii Grabienice umierają inni Chudzyńscy/Chudzińscy - w tym Chryzostom (1806 r., ok. 75 lat), który pozostawił po sobie sukcesję znajdującą się:
Księga grodzka Konin nr086 r.1784-1787, karta 279.
Nie mogę odszukać tej księgi w internecie choć niby jest dostępna, np. w Tekach Dworzaczka. Nie wiem czy znajdę tam coś dotyczącego moich przodków ale spróbować muszę. Mam więc pytanie czy ktoś z Państwa ma dostęp do tej księgi i w ogóle poza archiwami jest możliwy ?
Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

O Piotrze Chudzińskim, mężu Zofii Pruskiej

Ten Piotr Chudziński jest szlachcicem. Potwierdzają to liczne dokumenty sądowe z archiwum Dwořecek, w których Piotr Chudziński i Zofia Pruska posiadają ziemię we wsi Kurowo. A jeśli Roch Chudziński jest bratem Piotra Chudzińskiego, istnieje duże prawdopodobieństwo, że pochodzi od Wojciecha Chudzińskiego, urzędnika miejskiego Poznania. Piotr Chudziński jest bowiem najprawdopodobniej potomkiem Wojciecha Chudzińskiego.

Jakie są podstawy, by tak sądzić?

Potomkowie Wojciecha Chudzińskiego, urzędnika miejskiego Poznania, posiadali ziemię we wsi Kurowo na początku XVIII wieku. Część tej wsi należała do Karola Chudzińskiego, syna Wojciecha Chudzińskiego i Marianny Naramowskiej, wnuka Wojciecha Chudzińskiego (i Jadwigi Winkler), urzędnika miejskiego Poznania.

Drugie małżeństwo Karola Chudzińskiego miało miejsce w 1689 roku (istnieje akt urodzenia) z Katarzyną Rolą Bratuńską, córką Samuela Roli Bratuńskiego i Jadwigi Pruskiej. Z tego małżeństwa, według zapisów sądowych w wielkopolskim archiwum rodziny Dwořecków, widzę troje lub czworo dzieci: córki Annę, Mariannę i prawdopodobnie Jadwigę Chudzińską. Oraz syna Jakuba Chudzińskiego. Wszyscy mieszkali w Kurowie w pierwszej połowie XVIII wieku.

Anna Chudzińska, córka Karola, była żoną Jana Bogusławskiego co najmniej od 1722 roku. Jej synowie, Wojciech i Józef Bogusławscy, byli właścicielami części Kurowa w drugiej połowie XVIII wieku.

Marianna Chudzińska, córka Karola, była wdową po Marcianie Wardeckim co najmniej od 1729 roku. Jej synowie, Andrzej i Tomasz Wardeccy, byli właścicielami dóbr w Kurowie w drugiej połowie XVIII wieku. Drugim mężem Marianny Chudzińskiej był Jan Jaroszewski z Kurowa. Trzecim mężem był Jan Zdzienicki, który zmarł w 1744 roku. Z tego małżeństwa miała syna, Franciszka Zdzienickiego.

Jakub Chudziński, syn Karola, mieszka w Kurowie. W 1736 roku ożenił się z Jadwigą z Chądzyńska, jej trzecim mężem. Ich synem może być Piotr Chudziński, mąż Zofii Pruskiej.

Wielkopolskie akta sądowe zawierają sprzeczne informacje na temat Jadwigi Chudzińskiej. Często określa się ją jako córkę Karola Chudzińskiego, co jest niemożliwe; w przeciwnym razie Jakub Chudziński był żonaty z własną siostrą. Nieporozumienie prawdopodobnie wynika z podobieństwa nazwisk panny młodej i pana młodego: Chudziński/Chądzyńska. Rodzina Chądzyńskich jest obecna w Kurowie od początku XVII wieku.

Ale to nie wszyscy szlachcice z rodu Chudzińskich, którzy wówczas mieszkali w Kurowie.

Na samym początku XVIII wieku Tomasz Kurowski, jeden z właścicieli ziemskich wsi Kurowo, zapisał część swoich dóbr w Kurowie Dorocie Chudzińskiej z domu Młodziejewska. Była ona jego bliską krewną. Dorota Chudzińska przekazała majątek w Kurowie swojemu synowi, Jakubowi Chudzińskiemu, który ożenił się z Moniką Tłukomską. Mieli syna Ignacego-Franciszka, urodzonego 9 lipca 1722 roku we wsi Grodzisko (parafia Gostyń lub Pleszczew). Zachował się akt urodzenia Jakuba Chudzińskiego, w którym wymieniony jest on jako szlachcic.

Ów Ignacy Chudziński osiągnął pełnoletność i zarządzał majątkiem we wsi Kurowo już w 1765 roku. Możliwe, że jego synem był Piotr Chudziński, mąż Zofii Pruskiej.

Ignacy Chudziński, syn Jakuba, jest wnukiem Stanisława Chudzińskiego. Znają go wszyscy najwybitniejsi polscy heraldycy: Niesiecki, Boniecki i Uruski. W 1697 roku podpisał się herbem Ostoja podczas elekcji króla Augusta II z województwa poznańskiego (w przypadku Uruszki – z województwa kaliskiego).

Stanisław Chudziński jest synem Adama Chudzińskiego i Urszuli Drogoszewskiej, którzy zgodnie z poznańskim aktem metrykalnym z 1676 roku już nie żyli.

W kościele św. Marii Magdaleny w Poznaniu znajduje się akt urodzenia nr 16 z 1642 roku, dotyczący narodzin Adama, syna Alberta (Wojciecha) i Marianny, pary Chudzińskich. Chrześniakami byli: Adam Naramowski (ojciec Marianny) i Barbara Winklerova. Nie znalazłem jednak żadnych innych dokumentów potwierdzających tożsamość Adama Chudzińskiego, syna Wojciecha Chudzińskiego juniora. Sądzę, że zmarł w dzieciństwie. Mogę się jednak mylić; nie wszystkie dokumenty z XVII wieku zachowały się. Z drugiej strony, Stanisław Chudziński, syn Adama, podpisał się podczas elekcji króla Augusta II herbem Ostoja, wskazując, że pochodzi od Wojciecha Chudzińskiego, pisarza miejskiego Poznania. Nie natrafiłem dotychczas na ślad innych szlachciców o nazwisku Stanisław Chudziński w województwach poznańskim i kaliskim w końcu XVII wieku.

[Andrzej Chudziński]

Chudzyńscy i Pruscy
„ Testamenty szlacheckie z ksiąg grodzkich wielkopolskich z lat 1681-1700” wydał Paweł Klint -2015r.

Zdaję sobie sprawę, że to są lata wcześniejsze, imiona podobne , ale „ lepszy rydz niż nic” W tym zakresie lat już więcej testamentów tej rodziny nie, ma

Testament Jadwigi z Pruskich wdowy po Samuelu Roli Bratuskim 93/ 1689 rok
Jadwiga +1689 roku, córka Hieronima Pruskiego i Zofii z Gądkowskich . Przed 1647 rokiem wyszła za mąż za Samuela Rolę Bratuskiego +1672/76, syna Wojciecha i Jadwigi z Mierzewskich.
Z małżeństwa tego urodziły się dzieci: Florian *1651 i Andrzej +1676 roku obaj za pewne zmarli w młodości oraz córki; Marianna -żona Aleksandra Białęskiego , Ewa – żona Krzysztofa Skarżyńskiego , Agnieszka- żona 1v Walentego Raczyńskiego. 2v. Jana Franciszka Jerzykowskiego pisarza grodzkiego kościańskiego, Zofia- żona Józefa Gorzyckiego i Katarzyna – żona Karola Chudzyńskiego *
*Karol Chudzyński syn Wojciecha i Marianny z Naramowskich żona Bratuska Katarzyna, zięć Jadwigi Pruskiej.
1689r- Anna z Chudzyńskich żona Mikołaja Kunińskiego córka Wojciecha Chudzyńskiego pisarza grodzkiego poznańskiego. Testament Anny z Kunińskich 91/1689r
1695r- Władysław Skoraszewski syn Wojciecha i Anny z Chudzińskich. Testament Stanisława Sarnowskiego 155/1695.

Mogę wyjaśnić szczegóły powyższych testamentów dotyczących wymienionych w nich Chudzińskich.

1. Testament Jadwigi Pruskiej. Karol Chudziński jest wymieniony jako mąż jej córki, Katarzyny Rolya Bratuskiej. Są małżeństwem od 1689 roku. Jest to drugie małżeństwo Karola Chudzińskiego. Są szlachcicami z rodu Chudzińskich, herbu Ostoja. Karol jest synem Wojciecha Chudzińskiego i Marianny Naramowskiej, a wnukiem Wojciecha Chudzińskiego i Jadwigi Winkler.

2. Testament Anny Kunińskiej. Jest córką Mikołaja Kunińskiego, herbu Abdank, i Anny Chudzińskiej. Anna Chudzińska urodziła się w 1593 roku w Poznaniu. Jest córką Wojciecha Chudzińskiego i Jadwigi Winkler.

3. Testament Stanisława Sarnowskiego. Wspomina o Władysławie Skoroszewskim, synu Wojciecha Skoroszewskiego i Anny Chudzińskiej. W testamencie jest błąd! Sprawdziłem wielkopolskie akty metrykalne z archiwum Dwořecek i odkryłem, że Anna, żona Wojciecha Skoroszewskiego, nie była Chudzińską, lecz Kludzińską z Kłudzina, córką Jakuba i Barbary Kludzińskiej. Jednak tę rodzinę znacznie częściej określano jako Kłodzińscy, czyli z Kłodzina. Właśnie tak Anna Kłodzińska, żona Wojciecha Skoroszewskiego, była wymieniana w poznańskich aktach metrykalnych z lat 1663–1677.

Ale nazwisko Chudzińscy pojawiło się w 1695 roku w związku ze Skoroszewskimi, najwyraźniej nie bez powodu. Odkryłem, że Władysław i jego ojciec, Wojciech Skoroszewski herbu Abdank, byli w pewnym stopniu spokrewnieni z rodziną Chudzińskich herbu Ostoja. Dziadek Wojciecha Skoroszewskiego, Jakub Skoroszewski, był pisar miejskim w Kościanie w latach 1610-1620. Co najmniej od 1616 roku był żonaty z Anną Wierzchowską, która po jego śmierci w 1629 roku poślubiła Wojciecha Chudzińskiego Młodszego (pierwsze małżeństwo) , syna Wojciecha Chudzińskiego, pisara miejskiego Poznania. Ojciec Wojciecha Skoroszewskiego, Jan Skoroszewski, był przyrodnim bratem Andrzeja Chudzińskiego, syna Wojciecha Chudzińskiego i Anny Wierzchowskiej. Takie są powiązania poznańskich rodów szlacheckich.

[Titas]

Chudzyńscy i Pruscy
„ Testamenty szlacheckie z ksiąg grodzkich wielkopolskich z lat 1681-1700” wydał Paweł Klint -2015r.

Zdaję sobie sprawę, że to są lata wcześniejsze, imiona podobne , ale „ lepszy rydz niż nic” W tym zakresie lat już więcej testamentów tej rodziny nie, ma

Testament Jadwigi z Pruskich wdowy po Samuelu Roli Bratuskim 93/ 1689 rok
Jadwiga +1689 roku, córka Hieronima Pruskiego i Zofii z Gądkowskich . Przed 1647 rokiem wyszła za mąż za Samuela Rolę Bratuskiego +1672/76, syna Wojciecha i Jadwigi z Mierzewskich.
Z małżeństwa tego urodziły się dzieci: Florian *1651 i Andrzej +1676 roku obaj za pewne zmarli w młodości oraz córki; Marianna -żona Aleksandra Białęskiego , Ewa – żona Krzysztofa Skarżyńskiego , Agnieszka- żona 1v Walentego Raczyńskiego. 2v. Jana Franciszka Jerzykowskiego pisarza grodzkiego kościańskiego, Zofia- żona Józefa Gorzyckiego i Katarzyna – żona Karola Chudzyńskiego *
*Karol Chudzyński syn Wojciecha i Marianny z Naramowskich żona Bratuska Katarzyna, zięć Jadwigi Pruskiej.
1689r- Anna z Chudzyńskich żona Mikołaja Kunińskiego córka Wojciecha Chudzyńskiego pisarza grodzkiego poznańskiego. Testament Anny z Kunińskich 91/1689r
1695r- Władysław Skoraszewski syn Wojciecha i Anny z Chudzińskich. Testament Stanisława Sarnowskiego 155/1695.

Mogę wyjaśnić szczegóły powyższych testamentów dotyczących wymienionych w nich Chudzińskich.

1. Testament Jadwigi Pruskiej. Karol Chudziński jest wymieniony jako mąż jej córki, Katarzyny Rolya Bratuskiej. Są małżeństwem od 1689 roku. Jest to drugie małżeństwo Karola Chudzińskiego. Są szlachcicami z rodu Chudzińskich, herbu Ostoja. Karol jest synem Wojciecha Chudzińskiego i Marianny Naramowskiej, a wnukiem Wojciecha Chudzińskiego i Jadwigi Winkler.

2. Testament Anny Kunińskiej. Jest córką Mikołaja Kunińskiego, herbu Abdank, i Anny Chudzińskiej. Anna Chudzińska urodziła się w 1593 roku w Poznaniu. Jest córką Wojciecha Chudzińskiego i Jadwigi Winkler.

3. Testament Stanisława Sarnowskiego. Wspomina o Władysławie Skoroszewskim, synu Wojciecha Skoroszewskiego i Anny Chudzińskiej. W testamencie jest błąd! Sprawdziłem wielkopolskie akty metrykalne z archiwum Dwořecek i odkryłem, że Anna, żona Wojciecha Skoroszewskiego, nie była Chudzińską, lecz Kludzińską z Kłudzina, córką Jakuba i Barbary Kludzińskiej. Jednak tę rodzinę znacznie częściej określano jako Kłodzińscy, czyli z Kłodzina. Właśnie tak Anna Kłodzińska, żona Wojciecha Skoroszewskiego, była wymieniana w poznańskich aktach metrykalnych z lat 1663–1677.

Ale nazwisko Chudzińscy pojawiło się w 1695 roku w związku ze Skoroszewskimi, najwyraźniej nie bez powodu. Odkryłem, że Władysław i jego ojciec, Wojciech Skoroszewski herbu Abdank, byli w pewnym stopniu spokrewnieni z rodziną Chudzińskich herbu Ostoja. Dziadek Wojciecha Skoroszewskiego, Jakub Skoroszewski, był pisar miejskim w Kościanie w latach 1610-1620. Co najmniej od 1616 roku był żonaty z Anną Wierzchowską, która po jego śmierci w 1629 roku poślubiła Wojciecha Chudzińskiego Młodszego (pierwsze małżeństwo) , syna Wojciecha Chudzińskiego, pisara miejskiego Poznania. Ojciec Wojciecha Skoroszewskiego, Jan Skoroszewski, był przyrodnim bratem Andrzeja Chudzińskiego, syna Wojciecha Chudzińskiego i Anny Wierzchowskiej. Takie są powiązania poznańskich rodów szlacheckich.

Dzień dobry panie Andrzeju.
Właśnie przeglądam księgi sądowe z Konina i pewne sprawy się już wyjaśniły.
Stanisław Chudzyński z Dorotą Młodziejowską miał syna Jakuba (a być może i więcej dzieci).
Jakub z Zofią Tłukomską miał syna Ignacego.
Jakub z Jadwigą Golińską miał synów Chryzostoma i Piotra.
Nie wiem na razie które z małżeństw Jakuba było pierwsze - z Jadwigą zawarł związek w 1735 r. w Grabienicach.
Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

[Andrzej Chudziński]

Jakub z Zofią Tłukomską miał syna Ignacego.
Jakub z Jadwigą Golińską miał synów Chryzostoma i Piotra.
Nie wiem na razie które z małżeństw Jakuba było pierwsze - z Jadwigą zawarł związek w 1735 r. w Grabienicach.
Pozdrawiam - Leszek Wojciechowski.

Dzień dobry, panie Leszku.

Wydaje mi się, że nie ma tu dwóch Jakubów Chudzińskich, ale dwóch Jakubów Chudzińskich! Jeden to syn Stanisława, drugi Karola. I zdaje się, że Jakub Chudziński, syn Karola, był żonaty z Jadwigą Chądzyńską (pierwszą z Golińską, drugą z Giżyńską, a być może czwartą z Morawską, przed 1744 rokiem). Jest taki akt, dokument 9135 (nr 311), z 1718 roku, z Konina:
«Agnieszka Rolanka Bratuska, c. o. Samuela R. Br. z ol. Jadwigi Pruskiej, wdowa po ol. Janie Franciszku Jerzykowskim, pisarzu gr. pozn., ol. Zofji R. Br. ż. Józefa Gorzyckiego bp. +-ej siostra rodz. i spadkob., w im. sw. i Jakuba Chudzyńskiego siostrzeńca swego, do podnies. spadku po siostrze mian. plentem swego siostrzeńca Franciszka Skarzyńskiego (p. 777)»

Jak rozumiem (a ze względu na skróty mogłem to źle zrozumieć), zgodnie z tym aktem Jakub Chudziński jest bratankiem Agnieszki Roli Bratuskiej i wnukiem wspomnianej już Jadwigi Pruskiej. Oznacza to, że jest synem siostry Agnieszki, Katarzyny. Katarzyna Rola Bratuska wyszła za mąż za Karola Chudzińskiego w 1689 roku, ale zmarł on nie wcześniej niż w 1719 roku.

Akt z Piotrakowa z 1725 roku, Zap. Tryb. Piotrk. 1010 (nr 46), jak sądzę, wyraźnie stwierdza, że ​​Jakub Chudziński był synem Karola Chudzińskiego i Katarzyny Roli Bratuskiej. Jest on bowiem wymieniony wśród córek Karola Chudzińskiego, Marjanny Wardeckiej i Anny Chudzińskiej. A Agnieszka Rola Bratuska jest ponownie wymieniona jako ciotka wszystkich Chudzińskich wymienionych tutaj:
«Marcjan Wardęski w im. sw. i Jakóba Chudzyńskiego, Marjanny żony swej, Jadwigi ż. Jana Grzyńskiego, Anny panny, Chudzyńskich ol. Karola Ch. z ol. Katarzyny Rolanki zrodzonych, i Agnieszki Rolanki wd. po Janie Jerzykowskim pisarzu gr. kościań. Chudzyńskich ciotki, plent, (f. 816)»

Są zatem powody, by sądzić, że w Kurowie w pierwszej połowie XVIII wieku mieszkał inny Jakub Chudziński, syn Karola Chudzińskiego i Katarzyny Roli Bratuskiej. W dokumentach konińskich 13155 (nr 76) z 1730 r. i 13227 (nr 76) z 1731 r. Generossa Jadwiga Chudzińska wymieniona jest jako wdowa po Janie Golińskim. Nie jest to jasne. Czy była już żoną Jakuba Chudzińskiego w 1730 r.? Czy jest to kolejny błąd w pisowni jej nazwiska panieńskiego, gdzie Chądzyńska została zapisana jako Chudzińska?

Jakub Chudziński, syn Stanisława Chudzińskiego i Doroty Młodziejewskiej, nigdy nie pojawia się w dokumentach konińskich z innymi Chudzińskimi. W przeciwieństwie do Jakuba Chudzińskiego, syna Karola Chudzińskiego i Katarzyny Roli Bratuskiej, który pojawia się w kilku dokumentach z siostrami Marjanną i Anną. Jakub Chudziński, syn Stanisława, nie wymienia w swoich dokumentach ani jednego nazwiska mieszkańców Kurowa, które odpowiadałoby temu z dokumentów Jakuba Chudzińskiego, syna Karola. Sugeruje to, że dwie linie rodu Chudzińskich z Kurowa nie pokrywały się znacząco pod względem powiązań społecznych w pierwszej połowie XVIII wieku.

[Titas]

Jest jeszcze więcej miejsc gdzie mogą występować podwójnie Chudzyńscy - nie wiem czy istniał jeden Stanisław czy dwóch, czy jeden Adam czy dwóch. Na razie zostawiam to sobie na później.

Natomiast, w procesach sądowych konińskich z końca XVIII w. Chryzostom występuje ze swoim bratem "rodzonym" Piotrem (mężem Zofii Pruskiej, pasierbicy Kacpra Kurowskiego z Kurowa, czasem pisanej nawet jako z domu Kurowska) w sprawach z Wardęskimi i Kurowskimi. Znów pojawia się nazwisko Pruski. Jednoznacznie jest tam mowa o przedłożeniu metryki ślubu Jakuba Chudzyńskiego z Jadwigą Golińską z 19.01.1735 r. z parafii w Grabienicach i narodzinach ich syna Chryzostoma pod koniec tegoż roku. Jest tu mowa o nazwisku Goliński, bez wskazania czy to nazwisko panieńskie czy po wcześniejszym mężu. Dodam, iż jeden z synów wspomnianego Piotra Chudzyńskiego miał na imię Ignacy.
To jest pewne i na razie na tym pozostaję.
Natomiast na istnienie jednego Jakuba Chudzyńskiego jako współwłaściciela Kurowa (syna Stanisława i Doroty Młodziejewskiej) wskazuje jego zaangażowanie w spory (lub w uporządkowanie spraw) z Kurowskimi i Wardęskimi w wypisach wypisy z Tek Dworzaczka:

Grodzkie i ziemskie > Konin
12995 (Nr. 76) 1727
G. Jakub Chudzyński, pos. cz. cz. Kurowa, z I i Andrzej Wardęski, dziedzic cz. ib. z II kwit. się ze spraw (f. 146) Jakub Ch., s. Stan. z Doroty Młodziejewskiej ol. Adama Mł. tegoż ol. Adama Mł. ol. Stanisława Mł. syna, brata swego wuj. rodz. bezpot. +-go spadkobierca (!!) kwit. Adama Szczytnickiego, poprzed. dziedzica cz. Kłodziejewa z 98 złp. (f. 146v)

Grodzkie i ziemskie > Kalisz > Inskrypcje > XVII/XVIII wiek
5034 (Nr. 167) 1730
Jakub Chudzyński, s. o. Stanisł. Ch. z ol. Dor. Młodziejewskiej, ol. Adama M. sororius, kwit. Agnieszkę Karwowską, wd. po Adamie M. bp. +-ym, a obec. 2-o v. ż. Stef. Bielickiego pis. gr. kośc. z inwent. ruch. po jej I mężu (p. 209)

Słusznie jednak zwrócił mi pan uwagę, że Jakubów potencjalnie mogło być dwóch choć śluby w latach 1722 i 1735 i potencjalne wdowieństwo nie wykluczają tego, że mógł być jeden.

Sprawę jednak należy dalej badać bo to nadal więcej pytań niż odpowiedzi.

[Andrzej Chudziński]

Jest jeszcze więcej miejsc gdzie mogą występować podwójnie Chudzyńscy - nie wiem czy istniał jeden Stanisław czy dwóch, czy jeden Adam czy dwóch. Na razie zostawiam to sobie na później.

Oto pierwsze dokumenty, jakie znalazłem, dotyczące istnienia Adama Chudzińskiego, jego żony Urszuli Drogoszeskiej i Stanisława Chudzińskiego, syna Adama.

1676 г
Grodzkie i ziemskie > Poznań > Inskrypcje > XVII/XVIII wiek
2851 (Nr. 1094) 1676
Anna Drogoszewska, c. o. Piotra Dr. z ol. Katarzyny Jadamczewskiej, panna dojrzła, w tow. Władysława Kotarbskiego brata swego wuj. kwit. z 300 złp. Samuela Sliwickiego, spadłych na siebie po ol. Urszuli Dr. żonie ol. Adama Chudzyńskiego bp. +-ej, siostrze swej rodz. (f. 1325). ze wsi Chwalęcinko p. kość., Agnieszka Sliwnicka żona Jana Cielmowskiego (f. 1323v)

1682 г
Grodzkie i ziemskie > Kościan > Inskrypcje
8403 (Nr. 306) 1685
Katarzyna z Mycielina, ż. Macieja Mielżyńskiego klanica śrem., sty kcyń., kontr. dzierż. 3 let. dóbr stwa kc. zawarty przez męża z Stanisł. Chudzyńskim aprobuje (f. 311v)

1682 г
Grodzkie i ziemskie > Poznań > Inskrypcje > XVII/XVIII wiek
3016 (Nr. 1105 IX) 1682
Jan-Karol Orzelski, s. o. Macieja O. daje zobow. Stanisławowi Chudzyńskiemu, s. o. Adama Ch. (f. 103)

[Andrzej Chudziński]

Natomiast, w procesach sądowych konińskich z końca XVIII w. Chryzostom występuje ze swoim bratem "rodzonym" Piotrem (mężem Zofii Pruskiej, pasierbicy Kacpra Kurowskiego z Kurowa, czasem pisanej nawet jako z domu Kurowska) w sprawach z Wardęskimi i Kurowskimi. Znów pojawia się nazwisko Pruski. Jednoznacznie jest tam mowa o przedłożeniu metryki ślubu Jakuba Chudzyńskiego z Jadwigą Golińską z 19.01.1735 r. z parafii w Grabienicach i narodzinach ich syna Chryzostoma pod koniec tegoż roku. Jest tu mowa o nazwisku Goliński, bez wskazania czy to nazwisko panieńskie czy po wcześniejszym mężu. Dodam, iż jeden z synów wspomnianego Piotra Chudzyńskiego miał na imię Ignacy.
To jest pewne i na razie na tym pozostaję.

W księgach ziemskich Konina z drugiej połowy XVIII wieku obok Chudzińskich pojawiają się Andrzej i Tomasz Wardeccy. Byli oni bratankami Jakuba Chudzińskiego, synami siostry Jakuba, Marianny Chudzińskiej, i Marcieja Wardeckiego. Są oni wymieniani w księgach ziemskich co najmniej od 1729 roku.
1729 г
Grodzkie i ziemskie > Gniezno > Część 1
11915 (Nr. 96) 1729
Marjanna Chudzyńska, wdowa po ol. Marcjanie Wardęskim, zap. 500 złp. Tomaszowi, Andrzejowi i Magdalenie synom i córce swym W-im (f. 178)

W aktach z lat 1730 i 1731 wymienieni są poprzedni mężowie Jadwigi Chudzińskiej.
1730 г
Grodzkie i ziemskie > Konin
13190 (Nr. 76) 1730
G. Andrzej Wardęski dziedzic cz. "Małej" w Kurowie z I i Jadwiga Chudzyńska, wd. po ol. Janie Giżyńskim, 2-o v. po ol. Janie Golińsklim wd. w im. sw. i Franciszki Gol. córki swej małol. im. z II kwit. się (f. 344)
1731 г
13227 (Nr. 76) 1731
G. Jadwiga Chudzyńska, wdowa po ol. Janie Golińskim rob. skrypt Janowi Jaroszewskiemu i Marcjannie Ch. małż. s. v. 162 złp. (f. 384v). Jadwiga Ch. wd. po 1-o v. po ol. Janie Giżyńskim (f. 385v)

Natomiast na istnienie jednego Jakuba Chudzyńskiego jako współwłaściciela Kurowa (syna Stanisława i Doroty Młodziejewskiej) wskazuje jego zaangażowanie w spory (lub w uporządkowanie spraw) z Kurowskimi i Wardęskimi w wypisach wypisy z Tek Dworzaczka:

Zgadzam się z tobą co do Kurowskich. To oni pokłócili się z Jakubem Chudzińskim, synem Stanisława. Ale jeśli chodzi o Wardeckich, moim zdaniem, to Jakub Chudziński, syn Karola, pokłócił się. Andrzej i Tomasz Wardeccy są bratankami Jakuba Chudzińskiego. Są synami jego siostry, Marianny Chudzińskiej, żony Marcieja Wardeckiego.

Grodzkie i ziemskie > Konin
12995 (Nr. 76) 1727
G. Jakub Chudzyński, pos. cz. cz. Kurowa, z I i Andrzej Wardęski, dziedzic cz. ib. z II kwit. się ze spraw (f. 146) Jakub Ch., s. Stan. z Doroty Młodziejewskiej ol. Adama Mł. tegoż ol. Adama Mł. ol. Stanisława Mł. syna, brata swego wuj. rodz. bezpot. +-go spadkobierca (!!) kwit. Adama Szczytnickiego, poprzed. dziedzica cz. Kłodziejewa z 98 złp. (f. 146v)

Akt ten składa się z dwóch aktów. (k. 146) – ten akt, moim zdaniem, dotyczy Jakuba Chudzińskiego, syna Karola. (k. 146v) – ten akt dotyczy Jakuba Chudzińskiego, syna Stanisława.

Ciekawostką jest, że Dorothea Młodziejewska wymieniona jest w tym akcie jako córka Adama. Jednak w kilku wcześniejszych aktach wymieniona jest jako córka Andrzeja Młodziejewskiego i Teofili Konarskiej.
Grodzkie i ziemskie > Konin
12574 (Nr. 75) 1719
G. Dorota Młodziejowska, ż. Stanisł. Chudzyńskiego, ol. Andrzeja Mł. z ol. Teofili Konarskiej, ol. Adama K. ol. Marcina K. stryja rodz., z ol. Doroty Skrzypińskiej, zrodzona córka (!) 1-o v. zrodz., i Marianna Wilczyńska, ż. Swiętosł. Wardęskiego, ol. Mikoł. Wilcz. z tejże Teofili Konarskiej 2-o v. zrodzona, siostry m. s. przyr., po + Marcina Konarskiego wsi Mieleszyn i Kobelice p. gn. dziedzica (wuja!) matki swej i po matce jako po tym Marcinie K-im bracie swym stryj. rodz. (!?) spadkobierczyni, prawa swe do tych dóbr dziedzicznych ol. Marcina K. brata stryj. rodz. ol. Teofili Konarskiej, 1-o v. Mł., 2-o v. Wilcz., po bp. +-ci Marcina K. wuja (!) swego (tj. zezn.) na matkę spadłe, a po + matki na zezn., ceduje Michałowi Miełońskiemu (f. 109)

Znalazłem też taki wpis w akcie urodzenia u Dwożeczka:
1726
Metrykalia > Katolickie > Część 6
44720 (Panienka)
1726,9/9. Michał-Piotr, s. GD. Jakuba Hudzyńskiego i Agn. --GD. Józef Routh z żoną

Czy sądzicie, że mógłby to być Piotr Chudziński, mąż Zofii Pruskiej? Ale kim jest Agnieszka, żona szlachcica Jakuba Chudzińskiego? Być może była pierwszą żoną Jakuba Chudzińskiego, syna Karola. Bo Jakub Chudziński, syn Stanisława, był wówczas żonaty z Moniką Tłukomską i miał z nią dzieci.

Jeszcze jedno pytanie. Czy sądzi Pan, że może to być śmierć omawianego tutaj Stanisława Chudzińskiego?
1726
Metrykalia > Kościół katolicki > Czechy 9
57666 (Ostrzeszów)
1726,9/9. ch. ch. GD. Stanisł. Chodzyński [?] tow. M-ci Gniazdowskiego i GD. Zofja Chrzanowska prefektowa zamku ostrz.

Pisownia nazwiska nie jest konieczna. W metrykach urodzenia nazwisko Chudziński często zmieniano na Chodziński. Z drugiej strony, według aktu z Konina 12995 (nr 76) z 1727 r., Stanisław Chudziński, mąż Doroty Młodziejewskiej, wciąż żyje. Jednak według aktów z 1730 r. był już martwy.

[Titas]

Mogę podsumować to co ja znalazłem w sprawie linii Chudzyńskich związanych z Kurowem. Dodam od razu, iż moim zdaniem są to osoby pochodzące wyłącznie od Jakuba (syna Stanisława) i Jadwigi Golińskiej co ma związek z dziedziczeniem.
Piotr Chudzyński miał tylko jedną żonę - Zofię Pruską. Zawarli oni wiązek w roku 1759 w Kurowie. Zofia była pasierbicą Kacpra Kurowskiego i od najmłodszych lat wychowywała się w Kurowie właśnie gdyż jej ojciec zginął krótko po jej narodzinach. Bardzo prawdopodobne, że mieszkali nawet w jednym dworze. Później Piotr i Zofia przemieszczali się do Pyzdr i Środy Wielkopolskiej. Piotr musiał urodzić się w latach 1736-1739 gdyż nie występuje w metrykach z Grabienic (zachowały się od roku 1740), jego rodzice pobrali się w na początku 1735 r. a brat Chryzostom urodził się pod koniec tego roku. Pasuje to też do wieku zarówno jego żony (ur. w 1737 r.) jak i wieku właściwego do ślubu. Jego żona umiera jako wdowa w 1808 r.
W kwestii dziedziczenia i sporów dotyczących Kurowa to przed rozbiorami biorą w nim udział Chryzostom i Piotr "bracia rodzeni", synowie Jakuba i Jadwigi Golińskiej. W trakcie jednej ze spraw musieli się wylegitymować dokumentem potwierdzającym ślub ich rodziców w Grabienicach i uczynili to. Sprawa więc mogła być skomplikowana w sensie genealogicznym. Oczywiście dopiero zaczym przeglądać te akta i być może czekają tam niespodzianki.
Chryzostom umiera w 1806 r.
Wracając do kwestii herbu - Chudzyńscy posiadali herb Ostoja. Prawdopodobnie jest to związane z tym, iż sędzia który go im nadał w Poznaniu też się nim posługiwał (adoptował do herbu) ale nie znam się na tych procedurach. Nobilitacja Wojciecha została ponoć potwierdzona przez króla. Pomyłki biorą się stąd, iż Chudzyńscy z Ziemi Płockiej posługiwali się herbem Cholewa. Inna sprawa, że gdy ma się do czynienia z dokumentem gdzie nie ma pełnej wersji herbu a tylko odcisk z sygnetu (mały przecież) to łatwo w przypadku obu herbów o pomyłkę w identyfikacji.

Z której linii Chudzyńskich pan się wywodzi ?

[Andrzej Chudziński]

Na pytanie, do której linii rodu Chudzińskich, potomków Wojciecha Chudzińskiego, należę, odpowiem jeszcze dziś w osobnym poście.

Mogę podsumować to co ja znalazłem w sprawie linii Chudzyńskich związanych z Kurowem. Dodam od razu, iż moim zdaniem są to osoby pochodzące wyłącznie od Jakuba (syna Stanisława) i Jadwigi Golińskiej co ma związek z dziedziczeniem.
Piotr Chudzyński miał tylko jedną żonę - Zofię Pruską. Zawarli oni wiązek w roku 1759 w Kurowie. Zofia była pasierbicą Kacpra Kurowskiego i od najmłodszych lat wychowywała się w Kurowie właśnie gdyż jej ojciec zginął krótko po jej narodzinach. Bardzo prawdopodobne, że mieszkali nawet w jednym dworze. Później Piotr i Zofia przemieszczali się do Pyzdr i Środy Wielkopolskiej. Piotr musiał urodzić się w latach 1736-1739 gdyż nie występuje w metrykach z Grabienic (zachowały się od roku 1740), jego rodzice pobrali się w na początku 1735 r. a brat Chryzostom urodził się pod koniec tego roku. Pasuje to też do wieku zarówno jego żony (ur. w 1737 r.) jak i wieku właściwego do ślubu. Jego żona umiera jako wdowa w 1808 r.

Świetna robota! Chciałbym podzielić się z Wami moją teorią, opartą na mojej interpretacji akt sądowych w archiwum Dwořeček z lat 1718–koniec XVIII wieku, dotyczących rodziny Chudzińskich z Kurowa i okolic.

Jest dla mnie jasne, że w latach 20. i 30. XVIII wieku w Kurowie żyło dwóch Jakubów Chudzińskich: Jakub, syn Karola, i Jakub, syn Stanisława. Piotr Chudziński, mąż Zofii Pruskiej, wywodzi się od jednego z nich. W obu przypadkach byłby on potomkiem Wojciecha Chudzińskiego, poznańskiego pisara miejskiego herbu Ostoja. Jest dla mnie absolutnie jasne, że Jadwiga z Chądzińskich była żoną Jakuba, syna Karola, a nie syna Stanisława. Istnieje kilka dokumentów z Konina i Petrakowa na ten temat.

Sama Jadwiga, z domu Chądzyńska (stąd w dokumentach z 1728 roku jej nazwisko panieńskie jest mylone i zapisywane jako Chudzińska), była czterokrotnie zamężna:
po pierwsze z Janem Giżyńskim,
po drugie z Janem Golińskim (z tego małżeństwa ma córkę Franciszkę Golińską),
po trzecie małżeństwo nie wcześniej niż w 1730 roku jest już wymieniona jako zamężna z Jakubem Chudzińskim,
po czwarte małżeństwo z 1744 roku z Józefem Morawskim. Według dokumentu z 1753 roku oboje małżonkowie nadal żyją.

Piotr Chudziński, mąż Zofii Pruskiej, nie mógł urodzić się Jadwigi Chudzińskiej po 1736 roku, ponieważ w tym samym roku owdowiała już po Jakubie Chudzińskim. Dlatego uważam, że Piotr Chudziński jest znacznie starszy niż daty urodzenia między 1735 a 1738 rokiem. I być może, tak przypuszczam, jest synem Jakuba Chudzińskiego z pierwszego małżeństwa z niejaką Agnieszką. Powyżej przytoczyłem akt urodzenia Michała-Piotra z 1726 roku, z rodziny szlacheckiej o imionach Jakub Chudziński i Agnieszka z parafii Paninka, niedaleko Kurowa.

Oto dokument z Konina potwierdzający, że Jadwiga Chudzińska była już wdową po Jakubie Chudzińskim w 1736 roku.
Konin (Nr. 77) 1736
G. Marjanna Wilczyńska, wd. po ol. Swiętosł. Wardęskim, matka, oraz Andrzej i Walenty, ss. Wardęscy, części Kurowa w pow. koniń. dziedzice, w im. sw. oraz Kazimierza i Róży, małoletnich W-ch brata i siostry swych rodzonych, z I i Maciej Molski z II, kontrakt zast. części Kurowa s. v. 1. 500 złp. (f. 113v). Ciż synowi i córka Wardęscy z I i Jadwiga Chądzyńskiego ż. 1-o v. ol. Giżyńskiego, 2-o v. ol. Jana Golińskiego, 3-o v. ol. Jak. Chudzyńskiego, z II kwit. się z kontr. z r. 1730 zast. cz. w Kurowie (f. 13v). Maciej M., s. o. Franc. (f. 14)

To wszystkie informacje, jakie posiadam na temat Chudzińskich z Kurowa w XVIII wieku. Moją teorię o dwóch Jakubach Chudzińskich w Kurowie można zweryfikować w dokumentach z archiwum Dworzeczka. Warto też zauważyć, że Jadwiga Golińska była żoną Jakuba Chudzińskiego, syna Karola, a nie Stanisława. Przyznaję, że mogłem się mylić, zarówno w ustalaniu faktów, jak i w wyciąganiu z nich wniosków. Genealogia, niestety, nie jest nauką ścisłą!

[Titas]

Panie Andrzeju. Posiada pan największą wiedzę na temat tej rodziny. Moje poszukiwania mają charakter jedynie fragmentaryczny. Pragnę jednak zwrócić uwagę na to, iż Chryzostom i Piotr (Petrus) byli braćmi i dziećmi Jakuba oraz Jadwigi Golińskiej. To zbiory ksiąg grodzkich z Konina za lata 1787-1788, skan nr 307, początek tekstu.
https://skanoteka.genealodzy.pl/id2098-sy121-se

[Andrzej Chudziński]

Chryzostom umiera w 1806 r.
Wracając do kwestii herbu - Chudzyńscy posiadali herb Ostoja. Prawdopodobnie jest to związane z tym, iż sędzia który go im nadał w Poznaniu też się nim posługiwał (adoptował do herbu) ale nie znam się na tych procedurach. Nobilitacja Wojciecha została ponoć potwierdzona przez króla. Pomyłki biorą się stąd, iż Chudzyńscy z Ziemi Płockiej posługiwali się herbem Cholewa. Inna sprawa, że gdy ma się do czynienia z dokumentem gdzie nie ma pełnej wersji herbu a tylko odcisk z sygnetu (mały przecież) to łatwo w przypadku obu herbów o pomyłkę w identyfikacji.

Sędzia nazywał się Jan Gajewski. Wojciech Chudziński pracował dla niego w Sądzie Okręgowym w Poznaniu co najmniej od 1588 roku. Obaj byli zawodowymi prawnikami. Jan Gajewski był wówczas również bardzo potężnym magnatem Wielkopolski i bardzo bliskim towarzyszem króla Zygmunta III. Nie rozumiem, jak Wojciech Chudziński zyskał patronat tak potężnego człowieka jak Jan Gajewski. Istnieje wiele teorii. Podoba mi się ta, która sugeruje, że Wojciech Chudziński może być nieślubnym synem Jana Gajewskiego. Jan Gajewski jest w odpowiednim wieku, aby być jego ojcem.

Jan Gajewski nie nadał Wojciechowi Chudzińskiemu własnego herbu Ostoja. To on, jako marszałek całego rodu Ostoja, wprowadził Wojciecha do tego szlacheckiego rodu. Gajewscy mają bardzo charakterystyczny herb Ostoja. Na hełmie widnieje smok! Nie sposób go pomylić z herbem Cholew! Rodzina Chudzińskich ma klasyczny herb Ostoja z pięcioma piórami strausski na hełmie. Wiem o tym, ponieważ jest to napisane i narysowane w ten sposób w statucie szlacheckim rodziny Chudzińskich z 1592 roku, który posiadam (jego rosyjskie tłumaczenie z łaciny).

Podejrzewam, że w Poznaniu rodzina Chudzińskich była mylona z nazwiskiem. Nazwisko Chudzińskich w herbie Ostoja jest pisane przez „i”. Nazwisko Chudzyńskich w herbie Cholew jest pisane przez „y”, ponieważ pochodzili z Chudzyny. Ale w XVI wieku i później tak nie było. Oba nazwiska były pisane na dwa sposoby. Rodzina Chudzińskich w herbie Cholew mieszkała w Poznaniu w XVI i XVII wieku. Mogę ich tam znaleźć. Później bardzo łatwo pomylić dwie rodziny Chudzińskich.

Przykład. Stanisław Chudzyński mieszkał przez pewien czas w województwie poznańskim w połowie XVII wieku. Adam Boniecki w drugim tomie swojego dzieła (z odniesieniem do źródła archiwalnego) podaje, że Stanisław Chudziński poślubił Jadwigę Goczanowską w 1649 roku w Przedeczu. Mogę potwierdzić, że ani Wojciech Chudziński (wiem to na pewno), ani jego synowie (nowe odkrycia mogą oczywiście zmienić obraz) nie mieli syna o imieniu Stanisław. Zatem ten Chudziński prawdopodobnie pochodził z Płocka. Możliwe, że to on figuruje w akcie poznańskim z 1636 roku z archiwum Dwořeczeka. Ale jego żona w tym akcie nazywa się Zofia Zabierzowska. Właśnie w tym czasie województwo płockie na krótko weszło w skład Wielkopolski. Dlatego też akty z Płocka trafiły do ​​Poznania.

Poznań 9120 (Nr. 1418) 1636
Stanisł. Chudzyński na 1/2 cz-i Witosławic p. płoc. należ. z działów brater., ż. przyszłej Zofji Zabierzowskiej, c. o. Walentyna Zab. (f. 867v)

[Andrzej Chudziński]

Panie Andrzeju. Posiada pan największą wiedzę na temat tej rodziny. Moje poszukiwania mają charakter jedynie fragmentaryczny. Pragnę jednak zwrócić uwagę na to, iż Chryzostom i Piotr (Petrus) byli braćmi i dziećmi Jakuba oraz Jadwigi Golińskiej. To zbiory ksiąg grodzkich z Konina za lata 1787-1788, skan nr 307, początek tekstu.
https://skanoteka.genealodzy.pl/id2098-sy121-se

Pan Leszek: Nie kwestionuję tego. Mogę jedynie zauważyć, że Chryzostom i Piotr mogli być:
1. Przyrodnimi braćmi z różnych żon Jakuba Chudzińskiego. Na przykład Chryzostom urodził się Jadwigi Golińskiej, a Piotr niejasnej Agnieszce, której nazwisko jest nieznane.
2. Obaj byli synami Jakuba Chudzińskiego i Jadwigi Golińskiej. Ale Piotr urodził się między 1730 a 1735 rokiem. Ponieważ Jadwiga jest wymieniona w dokumentach konińskich jako żona Jakuba Chudzińskiego już w 1730 roku.

[Titas]

Można więc podsumować, iż Piotr i Chryzostom są braćmi co najmniej z ojca Jakuba. Moim zdaniem ojcem tegoż Jakuba jest Stanisław.
A teraz bardzo obszerny protokół z rozprawy z roku 1792 pomiędzy Chudzyńskimi i Szomańskimi. Taki jest tytuł ale osób występuje tu więcej (między innymi ojczym żony Piotra - Kacper Kurowski). Chryzostom i Piotr konsekwentnie nazywani są tu braćmi. Natomiast kwestionowane jest tu pochodzenie z prawego łoża Chryzostoma i data ślubu jego rodziców. Zostają jednak dostarczone wypisy z ksiąg metrykalnych z Grabienic co ślubu Jakuba i Jadwigi Golińskiej oraz urodzenia Chryzostoma (oba wydarzenia z 1735 r., z podanymi datami dziennymi). Dalej jednak budzi to jakieś zastrzeżenia sędziego co powoduje konieczność zaprzysiężenia proboszcza w kwestii prawdziwości wypisu z tych metryk. Jak rozumiem z tego tekstu - kwestionowana jest data urodzenia Chryzostoma, które mogło mieć miejsce przed ślubem jego rodziców a być może i sam ślub (co by oznaczało, jak pan twierdzi, że bracia pochodzili z różnych matek). Nie jest kwestionowane pochodzenie Chryzostoma od tych rodziców.
Skany od 227 do 231:
https://skanoteka.genealodzy.pl/id2357-sy1-se

Pewne nadzieje może budzić wzmianka o wcześniejszych procesach w tej rodzinie. To może rozwiązać nasze współczesne problemy. Teki Dworzaczka nie są kompletem wypisów z metryk i spraw sądowych - to tylko część pochodząca z tego terenu, którą opracował pan Dworzaczek ale według swojego własnego wyboru.
Dodam tutaj, iż mam przed sobą ogrom tych dokumentów i dopiero jestem przy latach 1785-1786 a idę od tych najnowszych. Szukam zresztą innych swoich przodków. Niektórych znajduję i to nawet tych chłopskich (prawie wszyscy moi przodkowie to chłopi).

[Andrzej Chudziński]

Można więc podsumować, iż Piotr i Chryzostom są braćmi co najmniej z ojca Jakuba. Moim zdaniem ojcem tegoż Jakuba jest Stanisław.
A teraz bardzo obszerny protokół z rozprawy z roku 1792 pomiędzy Chudzyńskimi i Szomańskimi. Taki jest tytuł ale osób występuje tu więcej (między innymi ojczym żony Piotra - Kacper Kurowski). Chryzostom i Piotr konsekwentnie nazywani są tu braćmi. Natomiast kwestionowane jest tu pochodzenie z prawego łoża Chryzostoma i data ślubu jego rodziców. Zostają jednak dostarczone wypisy z ksiąg metrykalnych z Grabienic co ślubu Jakuba i Jadwigi Golińskiej oraz urodzenia Chryzostoma (oba wydarzenia z 1735 r., z podanymi datami dziennymi). Dalej jednak budzi to jakieś zastrzeżenia sędziego co powoduje konieczność zaprzysiężenia proboszcza w kwestii prawdziwości wypisu z tych metryk. Jak rozumiem z tego tekstu - kwestionowana jest data urodzenia Chryzostoma, które mogło mieć miejsce przed ślubem jego rodziców a być może i sam ślub (co by oznaczało, jak pan twierdzi, że bracia pochodzili z różnych matek). Nie jest kwestionowane pochodzenie Chryzostoma od tych rodziców.
Skany od 227 do 231:
https://skanoteka.genealodzy.pl/id2357-sy1-se

Dziękuję. To bardzo interesująca informacja!

Pewne nadzieje może budzić wzmianka o wcześniejszych procesach w tej rodzinie. To może rozwiązać nasze współczesne problemy.

W Dwořeczku znalazłem ponad 200 dokumentów dotyczących rodziny Chudzińskich z lat 1588–1799. Obejmują one skomplikowane sprawy karne, w tym morderstwa. Moralność polskiej szlachty w XVII wieku była surowa. Nie wszyscy Chudzińscy zmarli śmiercią naturalną; niektórzy zostali zamordowani.

Teki Dworzaczka nie są kompletem wypisów z metryk i spraw sądowych - to tylko część pochodząca z tego terenu, którą opracował pan Dworzaczek ale według swojego własnego wyboru.

Jestem zdumiony, że w Poznaniu zachowało się tak wiele orzeczeń sądowych z XVI, XVII i XVIII wieku. Gdyby poznańskie archiwa zawierały więcej dokumentów niż Dwořecek, byłoby to bardzo zachęcające. O ile wiem, archiwum Dwořecka jest unikatem w skali Polski. Nie spotkałem się z podobnymi w innych polskich prowincjach poza Wielkopolską. Potrzebuję orzeczeń sądowych sanockich z XVII i XVIII wieku. Istnieją. Ale wszystkie są po łacinie, pismo jest nieczytelne, a ich układ niezrozumiały. Obejrzałem je, a potem poszedłem dalej. Nie potrafię ich odczytać.

[Titas]

Teki Dworzaczka nie są odpowiednikiem tego co się znajduje w archiwach. To tylko część spośród metryk, spraw sądowych i prasówki. Wykonawywał to w wybranym przez siebie zakresie, pewnie własnych zainteresowań. Metryki występują wyłącznie szlacheckie. Czasem nie wiemy, kto był współmałżonkiem danej osoby w jakimś czasie a w np. w chrztach chłopskich dzieci jaki chrzestni występuje szlachcic ze swoją żoną. Tego nie ma w Tekach. Z kolei w Tekach są rzeczy, które pan Dworzaczek opracował przed wojną a w czasie wojny uległy zniszczeniu. Zauważyłem też, że w księgach z Pyzdr (lub z Konina ale raczej z Pyzdr) wycięto karty z ksiąg sądowych. Pewnie ktoś miał w tym interes, oczywiście w dawnych czasach.

Kiedyś w internecie opracowano i udostępniono małopolski odpowiednik Tek Dworzaczka - Teki Łuszczyńskiego. Wyglądały na materiał znacząco skromniejszy ilościowo. Strona internetowa obecnie nie działa ale podaję, może kiedyś znów ruszy: http://tekiluszczynskiego.bk.pan.pl/

Opracowano testamenty dla Ziemi Sanockiej z XVII w.: https://akademicka.com.pl/index.php?a=2 ... 1&id=58321

[Andrzej Chudziński]

Teki Dworzaczka nie są odpowiednikiem tego co się znajduje w archiwach. To tylko część spośród metryk, spraw sądowych i prasówki. Wykonawywał to w wybranym przez siebie zakresie, pewnie własnych zainteresowań. Metryki występują wyłącznie szlacheckie. Czasem nie wiemy, kto był współmałżonkiem danej osoby w jakimś czasie a w np. w chrztach chłopskich dzieci jaki chrzestni występuje szlachcic ze swoją żoną. Tego nie ma w Tekach. Z kolei w Tekach są rzeczy, które pan Dworzaczek opracował przed wojną a w czasie wojny uległy zniszczeniu. Zauważyłem też, że w księgach z Pyzdr (lub z Konina ale raczej z Pyzdr) wycięto karty z ksiąg sądowych. Pewnie ktoś miał w tym interes, oczywiście w dawnych czasach.

Podejrzewałem, że Dwořecek posiadał orzeczenia sądowe wyłącznie dla szlachty. Bo kiedy postanowiłem przeszukać to archiwum w poszukiwaniu orzeczeń dotyczących Winklerów, znalazłem tylko kilka z ponad 300 lat. Ale to nie może być prawdą, biorąc pod uwagę, kim byli Winklerzy w Poznaniu. Winklerzy nie byli jednak szlachcicami. Dwořecek wspomina o nich tylko wtedy, gdy pojawiają się obok jakiejś rodziny szlacheckiej.

Kiedyś w internecie opracowano i udostępniono małopolski odpowiednik Tek Dworzaczka - Teki Łuszczyńskiego. Wyglądały na materiał znacząco skromniejszy ilościowo. Strona internetowa obecnie nie działa ale podaję, może kiedyś znów ruszy: http://tekiluszczynskiego.bk.pan.pl/

Dziękuję bardzo. Zapamiętam to!

Opracowano testamenty dla Ziemi Sanockiej z XVII w.: https://akademicka.com.pl/index.php?a=2 ... 1&id=58321

Dziękuję bardzo. Postaram się to zdobyć.

[Andrzej Chudziński]

Z której linii Chudzyńskich pan się wywodzi ?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, muszę wyjaśnić pochodzenie rodziny Chudzińskich, herbu Ostoja w Poznaniu. Ich pochodzenie to rzadki przypadek badań genealogicznych, w których można dojść do logicznego wniosku. Wojciech Chudziński, pisarz miejski Poznania, był pierwszym przedstawicielem tej rodziny. On sam wymyślił nazwisko Chudziński lub ktoś inny mu je wymyślił. Był również pierwszym członkiem tej rodziny, który otrzymał herb Ostoja. Jego miejsce i rok urodzenia są nieznane. Na podstawie pośrednich dowodów przypuszczam, że urodził się w Poznaniu około 1559 roku.

Wojciech Chudziński, pisarz miejski Poznania, miał siedmioro dzieci z małżeństwa z Jadwigą Winkler, które miało miejsce w 1589 roku w katedrze św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Jadwiga Winkler była jego jedyną żoną. Zmarła po 1634 roku i urodziła się około 1571-1573 roku w Poznaniu. Chudzińscy, Wojciech i Jadwiga, ochrzcili wszystkie swoje dzieci w poznańskiej katedrze św. Marii Magdaleny, której metryki chrztu zachowały się od 1577 roku. Uważam za niezwykle mało prawdopodobne, aby Wojciech Chudziński miał jakiekolwiek inne prawowite dzieci poza tymi wymienionymi w księgach urodzeń poznańskiej katedry św. Marii Magdaleny.

1. Dorota Chudzińska urodziła się w 1590 roku w Poznaniu. Mogła umrzeć w dzieciństwie. A może nie. Ale to osobna historia o tym, jak w pierwszej połowie XVII wieku odnalazłem w Poznaniu Dorotę Chudzińską, mężatkę z mieszczaństwa, ale tylko ona nosiła nazwisko Chudzińska. Jej mąż został wymieniony bez nazwiska w kilku księgach metrykalnych katedry św. Marii Magdaleny w 1640 roku.

Istnieje jeszcze inna możliwość. W 1609 roku w katedrze św. Marii Magdaleny w Poznaniu Wojciech Chudziński, chrześniak Jana, syna Jerzego Małachowskiego, i jego żony Doroty. Ta Dorota mogła być najstarszą córką Wojciecha Chudzińskiego. Spełnia wymogi wiekowe.

2. Anna Chudzińska urodziła się w 1593 roku w Poznaniu. Zmarła po 1639 roku. Wyszła za mąż w 1612 roku za Mikołaja Kunińskiego herbu Abdank, syna Macieja. Miała licznych potomków w rodzinie Kunińskich.

3. Jan Chudziński urodził się w 1596 roku w Poznaniu. Mój przodek. Mieszkał w Wielkopolsce do 1649 roku. Po tej dacie, sprzedawszy wszystkie swoje domy (miał duży dom w Gnieźnie), wsie Wierzenicę, Kobelnicę, Zakrzewko (koło Poznania, na wschodnich obrzeżach miasta), przeniósł się do ziemi sanockiej i kupił tam duży majątek między Sanokiem a Przemyślem. Nazywał się Chudziń. Nie znam daty jego śmierci. Od tego momentu, przez kolejne 100 lat, moi przodkowie mieszkali w ziemi sanockiej w województwie ruskim.
Wszyscy jego potomkowie, nie tylko moi przodkowie, ale także inne linie rodu Chudzińskich, które się od niego wywodziły, znali go pod imieniem Piotr. Nie wiem dlaczego? Na chrzcie w Poznaniu nadano mu tylko jedno imię – Jan. Widzę to w akcie urodzenia. A we wszystkich poznańskich dokumentach z archiwum Dwořecków figuruje jako Jan.

Był żonaty co najmniej od 1626 roku z Katarzyną Przysiecką, córką Sebastiana herbu Nowin. Moi przodkowie znali ją jako Karolinę Deblowicz i nie wiem dlaczego. Znali Jadwigę Winkler jako Kunegundę Zakroniską.

Ten Jan, znany również jako Piotr Chudziński, to dość tajemnicza postać. Niewiele o nim wiem. Informacje na jego temat są fragmentaryczne i sprzeczne (różne polskie dokumenty z XVII wieku przeczą sobie w tej kwestii). Nie wiem dokładnie, ile miał dzieci.

Wiem, że około 1628 roku urodziła się w Wielkopolsce jego córka Jadwiga. Całe życie spędziła w Wielkopolsce i Poznaniu. Była trzykrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był Stanisław Kościelski, pisarz miejski w Brzesku. Z tego małżeństwa miała syna Jana Kościelskiego, a następnie licznych potomków w rodzinie Kościelskich. Jako posag z okazji ślubu ze Stanisławem Kościelskim, jej ojciec, Jan Chudziński, podarował jej cztery wsie z powiatu brzeskiego w województwie brzesko-kujawskim: Pulwicę, Poczezzynę, Bodzanówko i Ligęszczę. Jej drugim mężem był Łukasz Grabski, chorąży brzeski. Nie znalazłem jeszcze dzieci z tego małżeństwa. Jej trzecim mężem był Jan Potocki z Potoku, burmistr Pyzdry. To również nie było jego pierwsze małżeństwo. Z tego małżeństwa narodził się syn Władysław Potocki, córka Marianna-Katarina Potocka i liczni potomkowie Potockich. Mieszkali w Poznaniu pod koniec XVII wieku.

Ta Jadwiga Chudzińska była, o ile mi wiadomo, ostatnią z Chudzińskich, która utrzymywała kontakty z poznańską rodziną Winklerów. Sama bowiem mieszkała w Poznaniu. W latach 70. XVII wieku poznańscy Winklerzy byli chrześniakami jej dzieci, których ojcem był Jan Potocki. Co ciekawe, urodziła dzieci Jana Potockiego, mając od 48 do 52 lat. I toczyła wiele spraw sądowych! Znalazłam prawie 20 dokumentów sądowych z nią związanych.

Jadwiga była świętym imieniem żeńskim dla rodziny Winklerów. Nadawali to imię swoim córkom w każdym pokoleniu. I Chudzińscy, potomkowie Jadwigi Winkler, również podtrzymywali tę tradycję. Przynajmniej w XVII wieku w każdym pokoleniu pojawiały się córki Jadwigi.
Następnie jest Ławrienty Chudziński, syn Jana/Piotra, urodzony około lat 30. XVII wieku i zmarły w 1700 roku na ziemi sanockiej. Był moim przodkiem. Ale o nim napiszę osobno.

Jan/Piotr Chudziński prawdopodobnie miał jeszcze jedną córkę. Laurenty Chudziński wspomina o jej dzieciach, swoich bratankach, w testamencie. Niestety, nie wymienił jej z imienia. Jej dzieci były luteranami w Sanoku.

Jan/Piotr Chudziński prawdopodobnie miał jeszcze jednego syna. Jego imię jest nieznane. Najprawdopodobniej dał on początek kolejnej linii rodu Chudzińskich herbu Ostoja, odkrytej w 1770 roku w Fastowie w województwie kijowskim. Według ich genealogii wywodzą się od Piotra Chudzińskiego. Nic więcej nie wiadomo o tym synu. Linia ta ma potomków mieszkających obecnie w Rosji, Algierii i Szwajcarii.

4. Andrzej Chudziński urodził się w 1598 roku w Poznaniu. W 1626 roku w Poznaniu wydano akt dziedziczenia, w którym podzielono spadek Wojciecha Chudzińskiego między jego synów: Jana, Andrzeja i Wojciecha. Część spadku Andrzej Chudziński otrzymał w gotówce. Ostatnia wzmianka o Andrzeju Chudzińskim pochodzi z 1628 roku. Był on chrześniakiem swojej siostry, Elżbiety Koszutska, w katedrze Marii Magdaleny.

Andrzej Chudziński opuścił Wielkopolskę i przeniósł się do województwa wołyńskiego w powiecie łuckim, gdzie poślubił Bogumiłę Jastrzębską i nabył majątek (jego dokładna lokalizacja nie jest znana). Według aktu łuckiego z 1676 roku Józef, syn Andrzeja, i jego synowie, Jerzy i Mikołaj Chudziccy, sprzedali ten majątek za 16 800 złotych Danielowi Jełowickiemu, stolniku w Trembowlu.

W tym samym czasie ta gałąź rodu Chudzińskich w powiecie łuckim zmieniła nazwisko. Stali się Chudzickimi. Kasper Niesiecki w tomie IV swojej pracy wspomina o rodzinie Chudzickich w Polsce, herbu Ostoja. Niesiecki spotkał ich w dokumentach wymienianych obok Kuropatnickich i Małachowskich. W metryce katedry św. Marii Magdaleny z 1609 roku spotkałem Wojciecha Chudzińskiego jako chrześniaka przy chrzcie Jana, syna Jerzego Małachowskiego, i jego żony Doroty. Ciekawi mnie również: czy owa Dorota Małachowska jest przypadkiem córką Wojciecha Chudzińskiego, urodzoną w 1590 roku? Jest w odpowiednim wieku.

Możliwe, że nazwisko Wojciecha Chudzińskiego, urzędnika miejskiego Poznania, w niektórych dokumentach z tamtego okresu, które widział Kasper Niesiecki, mogło być zapisane jako Chudzicki.

Prześledziłem tę gałąź potomków Andrzeja z rodu Czudzickich aż do początku XX wieku. W 1804 roku zostali oni legitymizacjani w rosyjskiej szlachcie w guberni wołyńskiej. Pozostali jednak katolikami co najmniej do 1860 roku. Wielu chłopów z rodu Czudzickich, zarówno katolików, jak i prawosławnych, mieszkało na Wołyniu. Ich rodziny również mogły być odgałęzieniami rodu Czudzickich. W XIX wieku w Imperium Rosyjskim rodzina Chudzickich herbu Ostoja w guberni wołyńskiej sporadycznie powracała do zapisu „Chudzińsky”. Niektóre z ich rodzin zapisywano jako Chudzińsky. Niestety, nie odnalazłem jeszcze ani jednego żyjącego potomka tej linii rodziny Chudzickich herbu Ostoja.

[Andrzej Chudziński]

Z której linii Chudzyńskich pan się wywodzi ?

Kontynuuję.

5. Wojciech Chudziński Młodszy urodził się w Poznaniu w 1599 lub 1602 roku. Strona internetowa „Genetika” podaje datę urodzenia w 1602 roku, a w archiwum Dwořecek – w 1599 roku. Zmarł w 1661 roku.

W latach 1630–1632 poślubił Annę Wierzchowską, córkę Piotra. Było to drugie małżeństwo Anny; zmarła około 1637 roku. Z tego małżeństwa znane są następujące dzieci:

a) Marianna Chudzińska, poślubiła Stefana Perchlińskiego herbu Leszczyce. Miała syna Ludwika Perchlińskiego, który został jezuitą. Marianna żyła jeszcze w 1711 roku.

b) Andrzej Chudziński. Małżeństwo z Jadwigą Wilkońską, córką Marcina Wilkońskiego herbu Odrowąż.

Andrzej Chudziński był ziemianinem poznańskim, ostatnio wzmiankowanym w dokumentach z 1699 roku. Miał syna, Jana Chudzińskiego, o którym wspomina akt lokacyjny z Poznania z 1692 roku. Jan był żonaty z Konstancją Grzybowską co najmniej od 1695 roku.

Andrzej Chudziński, syn Wojciecha Młodszego, w drugiej połowie XVII wieku posiadał części następujących wsi w Koninie i Pyzdrach: Starkowiec (powiat koniński), Łagiewniki, Lutynia (powiat pyzdrski) i Młodujewie. Jest dobrze znany Adamowi Bonieckiemu i Sewerynowi Uruskiemu, którzy podają, że Andrzej Chudziński podpisał herb Ostoja dla województwa poznańskiego podczas elekcji króla Michała w 1669 roku.

Co więcej, nie udało mi się prześledzić tego rodowodu Jana, syna Andrzeja Chudzińskiego, w archiwach Dwořecków. Ta linia Chudzińskich albo wymarła na początku XVIII wieku, albo wyemigrowała gdzieś z Wielkopolski.

Drugie małżeństwo Wojciecha Chudzińskiego juniora z Marianną Naramowską, córką Adama Naramowskiego herbu Łódź. Ich ślub został zarejestrowany 11 lutego 1641 roku w katedrze św. Wojciecha w Poznaniu (Naramowica, majątek ojca Marianny, znajdowała się w parafii katedry św. Wojciecha).

Wojciech Chudziński junior i Marianna Naramowska mieli z tego małżeństwa co najmniej pięcioro dzieci: Adama, Maksymiliana, Piotra, Karola i Konstancję.

Obecnie zakładam, że wszyscy poznańscy Chudzińscy herbu Ostoja z XVIII wieku i późniejsi są potomkami synów Wojciecha Chudzińskiego juniora i Marianny Naramowskiej.

A dokładniej, trzech ich synów. Ich syn Piotr prawdopodobnie miał tylko córki, które dożyły dorosłości: Barbarę, która wyszła za mąż za Adama Kurnatowskiego i miała syna Ignacego Kurnatowskiego. Oraz Agnieszkę, która wyszła za mąż za Antoniego Koszutskiego, burgrabiego Pyzdry, i jej licznych potomków w rodzinie Koszutskich. To już drugi raz, kiedy Chudzińscy skrzyżowali się z Koszutskimi poprzez małżeństwo. Miało to miejsce w pierwszej połowie XVIII wieku.

Konstancja Chudzińska, córka Wojciecha Młodszego, wyszła za mąż za Stanisława Wodeckiego z Wodeck herbu Nałęcz, syna Jana i Anny Raczławskiej, w 1679 roku. Było to drugie małżeństwo Stanisława Wodeckiego. Konstancja Chudzińska miała licznych potomków w rodzinie Wodeckich. Zmarła 3 stycznia 1739 roku w wieku 60 lat lub starszych we wsi Krobia lub Pijanowice.

Jeśli Adam Chudziński, syn Wojciecha, nie zmarł w dzieciństwie, to Stanisław Chudziński jest jego synem z Urszulą Drogoszewską. Następnie Jakub Chudziński, syn Stanisława i Doroty Młodziejewskich. A potem Ignacy Chudziński, syn Jakuba i Moniki Tłukowskich. To była już połowa XVIII wieku, wieś Kurowo, powiat koniński. Nie podążałem dalej tą ścieżką.

Karol Chudziński, syn Wojciecha, poślubił Elżbietę Wyganowską w 1686 roku w parafii Witkowo. W 1689 roku w poznańskiej katedrze św. Wojciecha poślubił Katarzynę Rolę Bratuską, córkę Samuela Roli Bratuskiej i Jadwigi Pruskiej. Karol Chudziński zmarł w latach 1718-1719.

Nie wiem, czy Karol Chudziński miał dzieci z pierwszego małżeństwa z Elżbietą Wyganowską. Nie znalazłem na ten temat żadnych informacji w dziele Dwořeczka. Z jego małżeństwa z Katarzyną Rolą Bratuską narodziły się córki Marianna i Anna oraz syn Jakub. Cała rodzina mieszkała we wsi Kurowo w powiecie konińskim.

Pierwsze małżeństwo Marianny Chudzińskiej miało miejsce w latach 20. XVIII wieku, z Marcianem Wardeckim. Z tego małżeństwa miała licznych potomków w rodzinie Wardeckich. Jej drugie małżeństwo, w 1729 roku, zostało zawarte z Janem Jaroszewskim. Trzecie małżeństwo z Janem Zdzienickim, z którym miała syna Franciszka Zdzienickiego.

W 1722 roku Anna Chudzińska wyszła za mąż w Kurowie za Jana Bogusławskiego, z którym miała licznych potomków w rodzinie Bogusławskich.

Jakub Chudziński, syn Karola, poślubił, jak sądzę, Agnieszkę (nazwisko nieznane) w latach dwudziestych XVIII wieku. Z tego małżeństwa miał syna, Michała-Piotra, urodzonego w 1726 roku. Jego drugie małżeństwo, około 1730 roku, zostało zawarte z Jadwigą Golińską (z domu Chądzyńska), z którą miał syna, Chryzostom Chudzińskiego, urodzonego w 1735 roku. Jeśli Michał-Piotr Chudziński jest tożsamy ​​z Piotrem Chudzińskim z Kurowa, mężem Zofii Pruskiej, to w dalszej linii linii rodowej rodziny Chudzińskich istnieje wielu potomków. To już sam koniec XVIII wieku.

Wreszcie Maksymilian Chudziński, syn Wojciecha Młodszego. Zmarł już w 1689 roku. Ożenił się z Franciszką Mieszkowską, córką Łukasza i siostrą Andrzeja Mieszkowskiego, wojewody poznańskiego. Z tego małżeństwa miał syna Filipa Chudzińskiego. Filip był żonaty z Heleną Górecką, córką Jana Góreckiego, pisarza miejskiego w Nakle, i Zofią Nińską. Maksymilian Chudziński i jego syn Filip byli właścicielami wsi Chlebowo w powiecie kościańskim. Filip Chudziński miał co najmniej sześcioro dzieci (być może więcej) w Chlebowie na początku XVIII wieku: Macieja, Ludwika, Jana, Rozalię, Franciszkę i prawdopodobnie Magdalenę. Synowie Filipa z powodzeniem sprzedawali lub zapisywali swoje udziały w Chlebowie innym osobom (zazwyczaj krewnym z innych linii), a w latach 70. XVIII wieku stali się bezrolną szlachtą. Jest to jednak liczna rodzina Chudzińskich, nosząca herb Ostoja. Synowie Filipa Chudzińskiego mieli pod koniec XVIII w. licznych potomków na terenie województwa poznańskiego.

Do 1661 r. dobra Wojciecha Chudzińskiego Młodszego znajdowały się w powiecie kościańskim, w pobliżu miast Śrem i Wolsk. Są to wsie:
1. Russocino Kościan;
2. Dobczyno Kościan;
3. Masłowo, Kościan;
4. Część Wieszczycina, Kościan;
5. Część Jarosławki, Kościan;
6. Chlebowo, powiat kościański.

Niektóre działki tych wsi (z wyjątkiem Masłowa) zostały sprzedane Wojciechowi Młodszemu przez jego starszego brata, Jana, w 1649 roku. Wsie te zostały następnie podzielone między synów Wojciecha Młodszego, a następnie między ich spadkobierców. Większość z nich została jednak sprzedana osobom trzecim w latach 1662–1680 przez Mariannę Naramowską, wdowę po Wojciechu Chudzińskim.

Pod koniec drugiej połowy XVIII wieku szlachta Chudzińska herbu Otsoja nie posiadała już żadnej ziemi w Wielkopolsce. Od końca tego stulecia wszyscy byli chłopami, dzierżawcami ziemskimi, zarządcami cudzych majątków szlacheckich lub rzemieślnikami miejskimi. Nie badałem historii rodu Chudzińskich herbu Ostoja Wielkopolska w XIX wieku. Chętnie poznam komentarze innych badaczy w tej sprawie.

6. Katarzyna, córka Wojciecha Chudzińskiego
W 1600 roku w katedrze św. Marii Magdaleny w Poznaniu znajduje się akt urodzenia nr 5 z 1600 roku, dotyczący narodzin Katarzyny, córki Alberta (Wojciecha) i Jadwigi Chudzińskich, małżeństwa Chudzińskich. Ze strony internetowej „Genetyka i Genealogia”.
Najprawdopodobniej Katarzyna Chudzińska zmarła w dzieciństwie, ponieważ nigdy nie pojawia się w księgach metrykalnych Poznania.

7. Elżbieta, córka Wojciecha Chudzińskiego.
W 1605 roku w katedrze św. Marii Magdaleny w Poznaniu, akt urodzenia nr 3 z 1605 roku odnotowuje narodziny Elżbiety, córki Alberta (Wojciecha) i Jadwigi Chudzińskich, małżonków. Ze strony internetowej „Genetyka i Genealogia”.

Elżbieta Chudzińska poślubiła Baltazara Koszutskiego herbu Leszczyc syna Jakuba, ze wsi Pierzchno, w 1622 roku. Jednakże umowa małżeńska została zawarta już w 1612 roku i potwierdzona w 1618 roku, o czym świadczą dokumenty poznańskie. W 1647 roku Elżbieta już nie żyła, a Baltazar wciąż żył. Zarówno Elżbieta, jak i Baltazar, małżonkowie Koszutskich , mieli licznych potomków w rodzinie Kossuthskich. Jest to pierwsze małżeństwo rodziny Chudzińskich herbu Ostoja z rodziną Koszutskich herbu Leszczyce.

Będę wdzięczny za wszelkie komentarze użytkowników tego forum dotyczące nowych faktów dotyczących rodziny Chudzińskich.

[Titas]

Dzień dobry.
Co do pochodzenia Wojciecha to prawie niczego nie wiadomo. Gdzieś napotkałem informację, iż miał pochodzić ze wsi Chudziczki, bez jasnego wskazania co do jej lokalizacji. Gdzieś natknąłem się na informację, iż miał brata ale nie pamiętam gdzie. Chudzyńscy w XVIII w. wspólnie z Pruskimi posiadali wieś (lub jej część) Zdzychowice/Zdziechowice pod Środą Wielkopolską. W tej parafii występuje wieś Chudzice ale pewnie to przypadek.

Co ciekawe, informacje o pochodzeniu Wojciecha przekazuje w swoim "dziele" Walerian Nekanda Trepka. Są one błędne w zakresie sprawy szlachectwa ale jako ciekawostkę zacytuję:
"657. Chudzynski od Chudziny od Poznania był. Był kancelarystą, potem pisarzem grodzkim poznańskim. Temu udają, że był wyprawił nobilitacyją p. Czarnkowski, jenerał poznański. Umarł circa 1622. P. Przyjemski, oboźny koronny, uprosił anno 1635 kaduk po synach jego, których kilka było zostało.".

[Andrzej Chudziński]

Dzień dobry.
Co do pochodzenia Wojciecha to prawie niczego nie wiadomo. Gdzieś napotkałem informację, iż miał pochodzić ze wsi Chudziczki, bez jasnego wskazania co do jej lokalizacji. Gdzieś natknąłem się na informację, iż miał brata ale nie pamiętam gdzie. Chudzyńscy w XVIII w. wspólnie z Pruskimi posiadali wieś (lub jej część) Zdzychowice/Zdziechowice pod Środą Wielkopolską. W tej parafii występuje wieś Chudzice ale pewnie to przypadek.

Dzień dobry.
Jeśli chodzi o Chudzicę, to była moja pierwsza teoria na temat pochodzenia Wojciecha.

Wieś Chudzica nadal znajduje się 4 km od Środy Wielkopolskiej. Wieś Perchno również leży w pobliżu Chudzicy. W XVI i XVII wieku włości te należały do ​​rodów szlacheckich Koszutskich i Perchlińskich, herbu Leszyce. Obie te rodziny były spokrewnione z rodem Chudzińskich, zarówno z samym Wojciechem, jak i z jego bezpośrednimi potomkami.

Adam Boniecki również zna, na podstawie dokumentów z lat 90. XIV wieku, rodzinę szlachecką Chudzickich, herbu Wczele, pochodzącą z Chudzicy. Jednak po XIV wieku rodzina ta nie jest wzmiankowana. Nie piszą o niej również inni polscy badacze szlachty.

Nie udało mi się jeszcze znaleźć ani jednej osoby, którą mógłbym zidentyfikować jako krewnego Wojciecha Chudzińskiego, która nie byłaby jego potomkiem. Żaden z jego domniemanych braci, moim zdaniem, nie jest wymieniony w poznańskich dokumentach z końca XVI i początku XVII wieku.

Niejasne jest dla mnie to, że gdyby nazwisko Wojciecha miało geograficzny rodowód w Chudzicy, pisano by je „Chudzicki”. W Wielkopolsce istnieje kilka rodzin chłopskich i mieszczańskich wywodzących się z Chudzicy, którym na przełomie XVII i XVIII wieku nadano nazwisko „Chudzicki”. Jednak w dokumencie szlacheckim króla Zygmunta III, nazwisko Wojciecha zapisane jest jako „Chudziński”. To nasuwa mi myśl, że pierwotną formą tego nazwiska jest polskie słowo „Chudy/Chudi”. Był to bardzo popularny przydomek dla chłopów i mieszczan w Polsce w XVI i XVII wieku. W Poznaniu, w latach 80. i 90. XVI wieku, widzę kilka rodzin mieszczańskich o tym przydomku w katedrze św. Marii Magdaleny. Sądzę, że wśród tych osób mogą być krewni Wojciecha Chudzińskiego. Nie mogę jednak tego stwierdzić z całą pewnością; zapisy z katedry św. Marii Magdaleny nie dają podstaw, by sądzić, że Wojciech miał jakiekolwiek powiązania rodzinne z tymi wszystkimi osobami.

Widziałem kilka wpisów w języku polskim na MyHeritage, gdzie twórcy podają Wojciecha Chudzińskiego, urzędnika miejskiego Poznania, jako swojego przodka. Podają mu również datę urodzenia 1559. Ale skąd wzięli tę datę, nie wiem. Pisałem do administratorów tych drzew, ale żaden z nich nie odpowiedział.

Jest wiele pytań dotyczących Wojciecha Chudzińskiego. Wygląda na to, że ten człowiek nie pochodził z rodziny „niskiej rangi”, jak zadeklarował król Polski Zygmunt III w swoim przywileju szlacheckim z 1592 roku.

Wojciech Chudziński otrzymał gruntowne wykształcenie prawnicze, biegle władał łaciną i studiował na różnych uniwersytetach, nie tylko polskich. Takie wykształcenie w drugiej połowie XVI wieku kosztowało krocie. Skąd ten młody człowiek „niskiej rangi” wziął takie pieniądze? To bardzo dziwne.

Gdy tylko Wojciech Chudziński w 1592 roku otrzymał tytuł szlachecki, natychmiast zaczął skupować wsie w Wielkopolsce. Widziałem dokumenty z Poznania z lat 90. XVI wieku na ten temat. Skąd Wojciech Chudziński brał pieniądze na takie zakupy? Każda wieś kosztowała od 4000 do 5000 złotych florenów. W latach 90. XVI wieku Wojciech Chudziński pracował na dworze poznańskim jako adwokat i prokurator. Prokurator w Polsce w tamtych czasach był na ogół nieodpłatny! I mało prawdopodobne, żeby mógł sobie pozwolić na kupowanie wsi wokół Poznania za honoraria adwokackie. Musiał też utrzymać rodzinę i służbę, a także dom w centrum Poznania, na Rynku.

Istnieje oczywiście przekonująca hipoteza, że ​​pieniądze na zakup wsi po 1592 roku przekazał Wojciechowi Chudzińskiemu jego zięć, Jan Winkler. Jan Winkler, wraz ze swoim bratem Stefanem, synowie Błażeja Winklera (od którego nazwiska pochodzi nazwa ulicy w dzisiejszym Poznaniu), należeli wówczas do najbogatszych mieszkańców Poznania. Najwyraźniej mieli majątek.

To od razu rodzi kolejną zagadkę. Jak Wojciech Chudziński, pochodzący z „niskiej rangi”, związał się z rodziną Winklerów, którzy byli poznańskimi patrycjuszami? W każdym pokoleniu Winklerów byli burmistrzami Poznania.

Jednak hipoteza, że ​​Jan Winkler sponsorował nabycie ziemi przez Wojciecha Chudzińskiego, nie wyjaśnia, kto sfinansował jego prawnicze wykształcenie?

W tej sprawie uważam, że warto bliżej przyjrzeć się Janowi Gajewskiemu, prezesowi Sądu Okręgowego w Poznaniu. Jan Gajewski awansował Wojciecha Chudzińskiego. Po co Janowi Gajewskiemu to było potrzebne? Przypuszczam, że Wojciech Chudziński był blisko spokrewniony z Janem Gajewskim, być może jego nieślubnym synem.

Co ciekawe, informacje o pochodzeniu Wojciecha przekazuje w swoim "dziele" Walerian Nekanda Trepka. Są one błędne w zakresie sprawy szlachectwa ale jako ciekawostkę zacytuję:
"657. Chudzynski od Chudziny od Poznania był. Był kancelarystą, potem pisarzem grodzkim poznańskim. Temu udają, że był wyprawił nobilitacyją p. Czarnkowski, jenerał poznański. Umarł circa 1622. P. Przyjemski, oboźny koronny, uprosił anno 1635 kaduk po synach jego, których kilka było zostało.".

Pan Walerian Niekanda Trepka mylił się nie tylko co do Chudzyny. Starosta generalny Wielkopolski (od 1593 roku), Adam Czarnkowski, z pewnością znał Wojciecha Chudzińskiego. Widzę, że żona Wojciecha, Jadwiga Winkler, była kilkakrotnie, wraz z Adamem Czarnkowskim, matką chrzestną różnych osób w kościele Marii Magdaleny. Ale to Jan Gajewski, naczelnik sądu poznańskiego, nominował Wojciecha Chudzińskiego do szlachectwa, a nie Adam Czarnkowski. Adam Czarnkowski był politycznym przeciwnikiem Jana Gajewskiego w latach 80. XVI wieku, ponieważ podczas elekcji królewskiej w 1587 roku Adam Czarnkowski poparł Maksymiliana Habsburga, a Jan Gajewski Zygmunta Wazę.

Wojciech Chudziński zmarł nie w 1622 roku, ale około 1630 roku. Jest wzmianka o jego testamencie z tego roku. Istnieją także dokumenty poznańskie z 1626 i 1628 roku, w których Wojciech Chudziński wymieniony jest jako żyjący.

[Titas]

Nazwa miejscowości mogła przybierać różne formy pisowni. Np. w aktualnie przeglądanych księgach sądowych miejscowość Kramsk jest zapisywana jako Kramsko a nawet jako Krąpsko. Wszystko to mniej więcej w tym samym czasie. Nie można wykluczyć też, że ta miejscowość, z której miał pochodzić Wojciech, już współcześnie nie istnieje.
W. Nekanda Trepka spisywał te swoje wywody na podstawie tego co sam wiedział lub gdzieś mu to opowiedziano. Wskazujące na wysoką pozycję Wojciecha jest to, że gdzieś w Krakowie rozprawiano na jego temat. Swoją drogą prawo kaduka było drastyczne dla osób podających się za szlachtę.
Rozważając tutaj pochodzenie Wojciecha jako dziecka nieślubnego trzeba brać pod uwagę, moim zdaniem, także możliwość jego ojcostwa osoby duchownej. Ta nie była związana obowiązkiem przekazania w spadku formalnym potomkom. Mogła wydawać swój majątek (np. na zagraniczne studia potomka) poza kontrolą żony czy też innych krewnych. Wspomniany przez pana Błażej Winkler być zaciekłym rzymskim katolikiem w czasach konfliktu z reformacją. Winklerowie byli czołową rodziną wśród mieszczan poznańskich. Być może zdolny prawnik z nieślubnego łoża w takim przypadku byłby dla nich do przyjęcia. Takie tam rozważanie na temat tej bardzo błyskawicznej i niesamowitej kariery Wojciecha.

[Andrzej Chudziński]

Nazwa miejscowości mogła przybierać różne formy pisowni. Np. w aktualnie przeglądanych księgach sądowych miejscowość Kramsk jest zapisywana jako Kramsko a nawet jako Krąpsko. Wszystko to mniej więcej w tym samym czasie. Nie można wykluczyć też, że ta miejscowość, z której miał pochodzić Wojciech, już współcześnie nie istnieje.

Tak, masz rację. Możliwe, że wieś, od której pochodzi nazwisko poznańskiego rodu Chudzińskich, już nie istnieje. Nie udało mi się znaleźć żadnych szczegółowych map Wielkopolski z drugiej połowy XVI wieku. Jest również całkiem możliwe, że nazwa obecnie istniejącej wsi Chudzica mogła być pisana inaczej w XVI wieku, co mogło prowadzić do powstania nazwiska „Chudziński”.

Jednak polskie nazwiska szlacheckie mogły nie pochodzić od nazwy geograficznej, zwłaszcza jeśli nowy szlachcic nie posiadał ziemi. Najbardziej znanym przykładem jest nazwisko „Dobrowolski”. Było to nazwisko nadawane ochrzczonym Żydom. Wojciech Chudziński mógł ukuć nazwisko szlacheckie jako pochodną swojego przydomku „Chudi”, który prawdopodobnie otrzymał w Poznaniu. W Poznaniu w latach 70. i 80. XVI wieku, jak wynika z ksiąg parafialnych katedry św. Marii Magdaleny, nazwiska były jeszcze rzadsze. Przezwiska były używane głównie i nie były trwałe, a w kolejnym roku mogły się różnić dla tych samych osób. „Hudy” jako przezwisko w Polsce mogło oznaczać wiele rzeczy: po prostu osobę chudą, biedną itd.

W. Nekanda Trepka spisywał te swoje wywody na podstawie tego co sam wiedział lub gdzieś mu to opowiedziano. Wskazujące na wysoką pozycję Wojciecha jest to, że gdzieś w Krakowie rozprawiano na jego temat.Swoją drogą prawo kaduka było drastyczne dla osób podających się za szlachtę.

Tak, jasne jest, że Wojciech Chudziński miał w Poznaniu wysoką pozycję. Był miejskim pisarem Poznania od 1605 roku. Było to jedno z najwyższych stanowisk administracyjnych w Wielkopolsce. Ponieważ jurysdykcja poznańskiego sądu okręgowego w tym czasie obejmowała wszystkie województwa wielkopolskie. A takie stanowisko powinien zajmować prawnik o wysokich kwalifikacjach.

Tak, oczywiście, również mnie ciekawi: dlaczego o Wojciechu Chudzińskim mówiono w Krakowie?

Wydaje mi się, że Wojciech Chudziński nie miał zamiaru upubliczniać swoich powiązań rodzinnych w Poznaniu. Myślę, że mógł ukryć swoje pochodzenie. I być może miał ku temu dobry powód. Czy dlatego teraz nie wiemy, skąd pochodzi?

Rozważając tutaj pochodzenie Wojciecha jako dziecka nieślubnego trzeba brać pod uwagę, moim zdaniem, także możliwość jego ojcostwa osoby duchownej. Ta nie była związana obowiązkiem przekazania w spadku formalnym potomkom. Mogła wydawać swój majątek (np. na zagraniczne studia potomka) poza kontrolą żony czy też innych krewnych.

Odnosząc się do pochodzenia Wojciecha Chudzińskiego od księdza, czy ma Pan na myśli, że ksiądz stał się jego ojcem przed święceniami? Bo gdyby stało się to później, byłoby to pilnie strzeżoną tajemnicą! Takie rzeczy są przestępstwem dla duchowieństwa katolickiego. A ksiądz musi być bardzo wysokiej rangi, czyli bogaty. Bo zwykli proboszczowie w Wielkopolsce w XVI wieku byli biednymi ludźmi.

Ale jak dotąd nic nie wskazuje na to, że Wojciech Chudziński miał jakiekolwiek powiązania z duchowieństwem. Istnieje jednak wiele bezpośrednich przesłanek wskazujących na powiązania z Janem Gajewskim. Wojciech Chudziński po prostu poszedł w ślady Jana Gajewskiego w jego karierze prawniczej, dostosowując się do jego statusu społecznego. A prawowity syn Jana Gajewskiego, Wojciech Gajewski, powtórzył to, co król Zygmunt III napisał w przywileju szlacheckim Wojciecha Chudzińskiego: że otrzymał wszechstronne wykształcenie prawnicze na różnych uniwersytetach. To może być bardziej szczegółowe w odniesieniu do Wojciecha Gajewskiego. Wiadomo, że studiował prawo i inne przedmioty przez siedem lat na różnych uniwersytetach w Niemczech i Włoszech, finansowane przez ojca. Do Polski powrócił dopiero po śmierci Jana Gajewskiego w 1595 roku. Nie sądzę, żeby to był tylko zbieg okoliczności.

Wspomniany przez pana Błażej Winkler być zaciekłym rzymskim katolikiem w czasach konfliktu z reformacją. Winklerowie byli czołową rodziną wśród mieszczan poznańskich. Być może zdolny prawnik z nieślubnego łoża w takim przypadku byłby dla nich do przyjęcia. Takie tam rozważanie na temat tej bardzo błyskawicznej i niesamowitej kariery Wojciecha.

Winklerowie wywodzą się od najsłynniejszego prawnika w Wielkopolsce w XVI wieku, Błażeja Winklera. Winklerowie, oprócz tego, że mieli wśród siebie wielu prawników, zawierali małżeństwa z rodzinami prawniczymi z Poznania przez cały XVII wiek. Wojciech Chudziński był po prostu pierwszy na tej liście.

Hipoteza, że ​​Winklerowie mogli inwestować swój kapitał w duże posiadłości ziemskie w Wielkopolsce za pośrednictwem Wojciecha Chudzińskiego, wydaje mi się prawdopodobna. Polskie prawo zabraniało sławetnym inwestowania w to bezpośrednio, ale poprzez krewnych szlachty jest to całkowicie wykonalny plan. Widzę, że inne rodziny sławetnych w Poznaniu robiły to w XVI wieku. Na przykład rodzina Naramowskich. Była to rodzina niemieckich kupców i sławetnych z Poznania, która po prostu kupiła wieś Naramowica pod Poznaniem na początku XVI wieku i uzyskała szlachectwo.

[Titas]

Dzień dobry. Wracając do Waleriana Nekandy Trepki. Z jednej strony był on "ultrasem" systemu kastowego czyli skrajnym konserwatystą. Z drugiej jednak strony niewątpliwie był on antyklerykałem (co nawet próbowano wiązać z jego rzekomym innowierstwem). Jednym z popularniejszych opisywanych przez niego wątków były nieślubne dzieci księży, zakonników, biskupów czy też zakonnic. Widać, że sytuacje te nie należały do rzadkich. Wszystkie historie o uzurpacji szlachectwa budziły na tyle emocje, że to swoiste "opracowanie" zostało opublikowane dopiero w XX w.
Tak czy inaczej to wiadomości dotyczące Wojciecha Chudzyńskiego były zupełnie nieprawdziwe. Powraca tylko wątek pochodzenia z nieprawego łoża. Jednakże nawet w takim przypadku Wojciech musiał posiadać formalnych oboje rodziców. Nieślubne pochodzenie wykluczałoby zapewne wżenienie się w Winklerów jak też samą nobilitację.
Sprawa odszukania ojca Wojciecha wydaje się dzisiaj zupełnie niemożliwa. Nawet w przypadku badań Y-DNA to musiałby zaistnieć niesamowity zbieg okoliczności by przyniosły one taki właśnie efekt. Taki może zaistnieć np. za 200 lat a pewnie w ogóle.

[Andrzej Chudziński]

Dzień dobry, Panie Leszku.

Dzień dobry. Wracając do Waleriana Nekandy Trepki. Z jednej strony był on "ultrasem" systemu kastowego czyli skrajnym konserwatystą. Z drugiej jednak strony niewątpliwie był on antyklerykałem (co nawet próbowano wiązać z jego rzekomym innowierstwem). Jednym z popularniejszych opisywanych przez niego wątków były nieślubne dzieci księży, zakonników, biskupów czy też zakonnic. Widać, że sytuacje te nie należały do rzadkich. Wszystkie historie o uzurpacji szlachectwa budziły na tyle emocje, że to swoiste "opracowanie" zostało opublikowane dopiero w XX w.

W średniowieczu nieślubne dzieci szlachty (w tym duchowieństwa) były powszechnym zjawiskiem w Europie. W rodzinie Chudzińskich (odgałęzieniu ich rodu, które jest moim przodkiem), ten schemat powtórzył się po Wojciechu Chudzińskim. Jego wnuk, Wawrzyniec Chudziński, syn Jana, przez całe życie nie miał ani legalnej żony, ani prawowitych dzieci – żył około 70 lat w drugiej połowie XVII wieku w Sanoku. Całe życie spędził na wojnie i nie mógł ich mieć. Miał jednak nieślubnego syna, Stefana, którego Wawrzyniec wprowadził do swojej linii Chudzińskich i uczynił dziedzicem majątku Chudziń w testamencie spisanym około lat 70. XVII wieku. Stefan Chudziński, syn Wawrzyńca, był również synem niejakiej Anny Marchockiej. Nie był katolikiem, jak jego ojciec, Wawrzyniec, lecz grekokatolikiem. Nie wiem, kim była Anna Marchocka? Być może była prostą chłopką, a może należała do rodziny Marchockich herbu Ostoja w Małopolsce. Wszystkie te informacje znam z Testamentu Duchowego Wawrzyńca Chudzińskiego. Akt sądu sanockiego z 1700 roku otrzymałem z archiwów rosyjskich, a pierwotnie znajdował się on w lwowskich archiwach Cesarstwa Austriackiego. Moi przodkowie otrzymali go z Austrii w 1843 roku.

Tak czy inaczej to wiadomości dotyczące Wojciecha Chudzyńskiego były zupełnie nieprawdziwe. Powraca tylko wątek pochodzenia z nieprawego łoża. Jednakże nawet w takim przypadku Wojciech musiał posiadać formalnych oboje rodziców. Nieślubne pochodzenie wykluczałoby zapewne wżenienie się w Winklerów jak też samą nobilitację.

W rejestrze ślubów z katedry poznańskiej św. Marii Magdaleny z 1589 roku, dotyczącym małżeństwa Wojciecha Chudzińskiego i Jadwigi Winkler, wymienieni są tylko rodzice Jadwigi. Rodzice Wojciecha nie. To dość dziwne! Winklerowie byli wówczas jedną z najbardziej wpływowych rodzin w Poznaniu, a Maria Magdalena była, można by rzec, ich rodzinną katedrą; krypta Winklerów znajdowała się właśnie tam. W księgach Marii Magdaleny Winklerowie pojawiają się nawet 20–30 razy w danym roku. W takich okolicznościach mało prawdopodobne jest, aby Winklerowie pozwolili komuś ze swojej rodziny zarejestrować ślub w Marii Magdalenie z osobą niskiego pochodzenia. Wojciech Chudziński miał rodziców, a Winklerowie wyraźnie wiedzieli, kim oni są. Ale najwyraźniej nawet dla Winklerów powody, dla których Wojciech Chudziński nie wymienił ich nazwisk nawet w rejestrze ślubów, były całkowicie uzasadnione. Rodzice Wojciecha nie są również wymienieni w jego rejestrze koronnym, datowanym na 12 października 1592 roku na sejmie warszawskim. Chociaż polski król Zygmunt III wspomina, że ​​rodzice Wojciecha mieli niską pozycję, wydaje się, że wyjaśniał to tym, dlaczego ich imiona nie zostały wymienione w rejestrach koronnych.

Sprawa odszukania ojca Wojciecha wydaje się dzisiaj zupełnie niemożliwa. Nawet w przypadku badań Y-DNA to musiałby zaistnieć niesamowity zbieg okoliczności by przyniosły one taki właśnie efekt. Taki może zaistnieć np. za 200 lat a pewnie w ogóle.

W przypadku pochodzenia Wojciecha Chudzińskiego liczę na współpracę z polskim historykiem specjalizującym się w historii Polski XVI wieku, a konkretnie w historii Poznania. Dalsze badania wymagają specjalistycznej wiedzy o Wielkopolsce XVI wieku i biegłej znajomości łaciny.

Jeśli chodzi o test DNA, można porównać wyniki potomków Wojciecha Chudzińskiego z wynikami dowolnego z potomków rodziny Gajewskich herbu Ostoja. Wszyscy oni są obecnie potomkami Erazma Gajewskiego, młodszego brata Jana Gajewskiego. Jeśli moja teoria o pokrewieństwie rodzin Chudzińskich i Gajewskich jest słuszna, na pewno będzie zgodność.

Nie mogę jeszcze przeprowadzić takiego testu osobiście. Kupiłem go w MyHeritage, ale nie dotarł do laboratorium MyHeritage w Niemczech w 2025 roku. Wysłałem go z Gruzji, ale na granicy UE został zwrócony do Gruzji.